ANNEXES

 

Annexe 1 : Cartes géographiques
Annexe 2 : Liste des correspondances du père Benoît Thuaän
Annexe 3 : Liste des enseignements spirituels du père Benoît Thuaän
Annexe 4 : Un texte en vietnamien du père Benoît Thuaän
Annexe 5 : La Notice du monastère N.D. d’Annam (Phöôùc Sôn)
Annexe 6 : Les Constitutions :

Les Constitutions de 1922

Les Constitutions de 1932

 

ANNEXE 1

Cartes géographiques

1. Pas de Calais

(Cf. Yves-Marie HILAIRE, Une chrétienté au XIXe siècle ? La vie religieuse des populations du diocèse d’Arras (1840-1914), tome I, PUF, 1977, p. 34.)

2. Diocèse d’Arras

Cf. Yves-Marie HILAIRE, Une chrétienté au XIXe siècle ? La vie religieuse des populations du diocèse d’Arras (1840-1914), tome II, PUF, 1977, p. 546.)

3. Boulogne-sur-Mer

  

(Cf. Aux archives du diocèse d’Arras)

4. L’Indochine

(Cf. Mason FLORENCE, Robert STOREY, Vietnam, Lonely Planet, 5e édition française, Paris, p. 20)

 5. Mission de Cochinchine septentrionale 

 

(Carte dressée d’après les travaux des missionnaires de la Cochinchine septentrionale par Andrien Launay, de la Société des Missions Étrangères, dans Andrien LAUNAY, Atlas des missions de la Société des Missions Étrangères, Lille, 1890).

6. Les monastères de la Congrégation cistercienne de la Sainte Famille

 ANNEXE 2

Liste des correspondances du père Benoît Thuaän

 

Lieu

Date

Destinataire

Archives

ì

1900

001

Grand séminaire d’Arras Août Directeur MEP Missions Étrangères de Paris

ì

1908

002

Petit séminaire d’Anninh 30.01 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

003

Thuøy Döông 16.02 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

004

Nöôùc Maën 28.03 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

005

Nöôùc Maën 05.94 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

006

Nöôùc Maën 08.04 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

007

Nöôùc Maën 17.04 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

008

Nöôùc Maën 20.04 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

009

Nöôùc Maën 23.04 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

010

Nöôùc Maën 01.05 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

011

Nöôùc Maën 03.05 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

012

Nöôùc Maën 06.05 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

013

Nöôùc Maën 12.05 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

014

Nöôùc Maën 22.05 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

015

Nöôùc Maën 27.05 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

016

Nöôùc Maën 27.05 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

017

Nöôùc Maën 12.06 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

018

Nöôùc Maën 12.09 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

019

Nöôùc Maën 12.12 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

ì

1909

020

Petit séminaire d’Anninh 24.01 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

021

Thöøa Löu 08.04 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

022

Thöøa Löu 16.04 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

023

Thöøa Löu 19.04 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

024

Petit séminaire d’Anninh 12.09 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

025

Thöøa Löu 19.09 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

026

Thöøa Löu 23.11 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

027

Thöøa Löu 17.12 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

028

Thöøa Löu 24.12 Directeur MEP Missions Étrangères de Paris

ì

1911

029

Thöøa Löu 09.01 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

030

Thöøa Löu 16.01 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

031

Thöøa Löu 28.01 Père Chaig Archidiocèse de Hueá

032

Thöøa Löu 13.03 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

033

Thöøa Löu 16.03 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

034

Thöøa Löu 19.03 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

035

Thöøa Löu 29.03 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

036

Thöøa Löu 25.04 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

037

Thöøa Löu 20.06 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

038

Thöøa Löu 23.08 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

039

Thöøa Löu 04.11 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

040

Thöøa Löu 02.12 Directeur MEP Missions Étrangères de Paris

041

Thöøa Löu 12.12 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

Lieu

Date

Destinataire

Archives

ì

1912

042

Thöøa Löu 31.01 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

043

Thöøa Löu 21.02 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

044

Thöøa Löu 22.08 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

045

Thöøa Löu 14.09 Directeur MEP Missions Étrangères de Paris

045

Thöøa Löu 17.12 Directeur MEP Missions Étrangères de Paris

ì

1913

046

Thöøa Löu 29.01 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

047

Thöøa Löu 29.01 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

048

Petit séminaire d’Anninh 31.03 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

049

Petit séminaire d’Anninh 29.03 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

050

Hong Kong 30.07 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

051

Petit séminaire d’Anninh 10.09 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

052

Petit séminaire d’Anninh 07,12 Père Grosjean Missions Étrangères de Paris

ì

1917      

055

Petit séminaire d’Anninh 29.04 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

056

Nhò Haø 07.07 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

057

Petit séminaire d’Anninh 10.07 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

058

Singapore 17.07 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

ì

1918

059

Coå Vöu 11.07 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

060

Phöôùc Sôn 16.08 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

061

Phöôùc Sôn 19.08 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

062

Phöôùc Sôn 27.12 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

ì

1919

063

Phöôùc Sôn 08.02 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

064

Phöôùc Sôn 12.02 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

065

Phöôùc Sôn 19.02 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

066

Phöôùc Sôn 17.03 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

067

Phöôùc Sôn 08.04 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

068

Phöôùc Sôn 08.05 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

069

Phöôùc Sôn 23.05 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

070

Phöôùc Sôn 22.06 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

071

Phöôùc Sôn 02.07 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

072

Phöôùc Sôn 06.07 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

073

Phöôùc Sôn 18.07 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

074

Phöôùc Sôn 29.07 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

075

Phöôùc Sôn 30.07 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

076

Phöôùc Sôn 15.08 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

077

Phöôùc Sôn 17.08 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

078

Phöôùc Sôn 03.09 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

079

Phöôùc Sôn 21.12 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

ì

1920

080

Phöôùc Sôn 01.01 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

081

Phöôùc Sôn 07.02 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

082

Phöôùc Sôn 13.02 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

083

Phöôùc Sôn 09.03 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

084

Phöôùc Sôn 23.03 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

085

Phöôùc Sôn 26.03 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

086

Phöôùc Sôn 24.04 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

087

Phöôùc Sôn 18.05 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

Lieu

Date

Destinataire

Archives

088

Phöôùc Sôn 24.05 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

089

Phöôùc Sôn 21.06 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

090

Phöôùc Sôn 19.07 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

091

Phöôùc Sôn 27.08 Aux clercs vietnamiens Missions Étrangères de Paris

(en vietnamien)

092

Phöôùc Sôn 28.08 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

093

Phöôùc Sôn 22.08 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

ì

1921

094

Phöôùc Sôn 04.06 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

095

Phöôùc Sôn 03.09 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

096

Phöôùc Sôn 13.09 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

097

Phöôùc Sôn 18.10 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

098

Phöôùc Sôn 25.10 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

099

Phöôùc Sôn 29.11 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

100

Phöôùc Sôn 15.12 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

ì

1922

100

Phöôùc Sôn 18.01 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

102

Phöôùc Sôn 22.02 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

103

Phöôùc Sôn 16.03 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

104

Phöôùc Sôn 18.03 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

105

Phöôùc Sôn 27.03 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

106

Phöôùc Sôn 06.04 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

107

Phöôùc Sôn 04.05 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

108

Phöôùc Sôn 18.05 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

109

Phöôùc Sôn 04.06 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

110

Phöôùc Sôn 10.07 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

111

Phöôùc Sôn 14.07 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

112

Phöôùc Sôn 10.08 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

113

Phöôùc Sôn 15.10 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

114

Phöôùc Sôn 22.09 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

115

Phöôùc Sôn 22.09 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

116

Phöôùc Sôn 10.10 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

117

Phöôùc Sôn 13.11 Mgr Allys (1) Archidiocèse de Hueá

118

Phöôùc Sôn 13.11 Mgr Allys (2) Archidiocèse de Hueá

119

Phöôùc Sôn 24.11 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

120

Phöôùc Sôn 18.12 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

ì

1923

121

Phöôùc Sôn 23.02 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

122

Phöôùc Sôn 11.03 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

123

Phöôùc Sôn ??.03 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

124

Phöôùc Sôn 13.07 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

125

Phöôùc Sôn 04.04 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

ì

1924

126

Phöôùc Sôn 23.04 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

127

Phöôùc Sôn 24.06 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

128

Phöôùc Sôn 29.06 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

129

Phöôùc Sôn 03.07 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

130

Phöôùc Sôn 24.09 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

131

Phöôùc Sôn 15.10 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

132

Phöôùc Sôn 16.10 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

133

Phöôùc Sôn 08.11 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

Lieu

Date

Destinataire

Archives

134

Phöôùc Sôn 28.11 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

135

Phöôùc Sôn 23.12 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

ì

1925

136

Phöôùc Sôn 15.02 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

ì

1926

137

Phöôùc Sôn 30.01 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

137

Phöôùc Sôn 17.02 Mgr Allys (1) Archidiocèse de Hueá

138

Phöôùc Sôn 17.02 Mgr Allys (2) Archidiocèse de Hueá

139

Phöôùc Sôn 16.05 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

140

Phöôùc Sôn 02.06 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

141

Phöôùc Sôn 15.10 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

142

Phöôùc Sôn 21.12 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

ì

1927

143

Phöôùc Sôn 16.03 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

144

Phöôùc Sôn 16.04 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

145

Phöôùc Sôn 10.05 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

146

Phöôùc Sôn 17.05 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

147

Phöôùc Sôn 27.05 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

148

Phöôùc Sôn 27.06 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

149

Phöôùc Sôn 27.07 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

150

Phöôùc Sôn 01.08 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

151

Phöôùc Sôn 27.05 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

152

Phöôùc Sôn 27.06 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

153

Phöôùc Sôn 22.07 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

154

Phöôùc Sôn 01.08 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

155

Phöôùc Sôn 19.09 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

156

Phöôùc Sôn 25.10 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

157

Phöôùc Sôn 08.11 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

158

Phöôùc Sôn 11.12 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

ì

1928

159

Phöôùc Sôn 09.04 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

160

Phöôùc Sôn 09.05 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

161

Phöôùc Sôn 18.05 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

162

Phöôùc Sôn 25.07 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

163

Phöôùc Sôn 26.09 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

164

Phöôùc Sôn 23.11 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

ì

1929

165

Phöôùc Sôn 27.12 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

ì

1930

166

Phöôùc Sôn 12.06 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

167

Phöôùc Sôn 15.09 Mgr Allys Archidiocèse de Hueá

168

Phöôùc Sôn 18.12 Mgr Chabanon Archidiocèse de Hueá

ì

1931      

169

Phöôùc Sôn 29.04 P. Abbé Général Ordre cistercien, Rome

170

Phöôùc Sôn 21.05 Mgr Chabanon Archidiocèse de Hueá

171

Phöôùc Sôn 17.06 Mgr Chabanon Archidiocèse de Hueá

172

Phöôùc Sôn 20.06 Mgr Chabanon Archidiocèse de Hueá

173

Phöôùc Sôn 18.08 Mgr Chabanon Archidiocèse de Hueá

174

Phöôùc Sôn 16.09 Mgr Chabanon Archidiocèse de Hueá

175

Phöôùc Sôn 03.10 Mgr Chabanon Archidiocèse de Hueá

Lieu

Date

Destinataire

Archives

176

Phöôùc Sôn 03.11 Mgr Chabanon Archidiocèse de Hueá

ì

1932

177

Phöôùc Sôn 23.02 P. Abbé de La Pierre-qui-Vire P. Abbé de La Pierre-qui-Vire

178

Phöôùc Sôn 26.02 Mgr Chabanon Archidiocèse de Hueá

179

Phöôùc Sôn 07.04 P. Abbé Général Ordre cistercien, Rome

180

Phöôùc Sôn 17.09 P. Abbé Général Ordre cistercien, Rome

181

Phöôùc Sôn 21.12 Mgr Chabanon Archidiocèse de Hueá

ì

1933

182

Phöôùc Sôn 13.02 P. Abbé de La Pierre-qui-Vire Abbaye de la Pierre-qui-Vire

183

Phöôùc Sôn 15.02 P. Abbé Général Ordre cistercien, Rome

 

ANNEXE 3

Liste des enseignements spirituels du père Benoît Thuaän

1. De l’union à Dieu DN, n° 107
2. De la grâce DN, n° 108
3. Que nous acquerrons quand nous avions la grâce ? DN, n° 109
4. De trois étapes (de l’itinéraire spirituel)…………………………………..DN, n° 110
5. De trois sensibilités DN, n° 111
6. De la charité DN, n° 112
7. Tout est inutile, excepté l’amour de Dieu DN, n° 113
8. De deux façons d’aimer Dieu DN, n° 114
9. De la dévotion au Sacré Cœur DN, n° 115
10. De l’échelle de l’amour de Dieu DN, n° 115
11. De la communion (eucharistique) DN, n° 117
12. De la prière DN, n° 118
13. De l’utilité de la méditation DN, n° 119
14. De la méditation DN, n° 120
15. Nous devons sauver les âmes DN, n° 121
16. De l’amour fraternel DN, n° 122
17. Du bon jugement envers les frères DN, n° 123
18. De l’humilité (la fête de l’Archange Michel) DN, n° 124
19. Le pharisien et le publicain DN, n° 125
20. De l’amour de la croix DN, n° 126
21. Etre moine dans la maladie DN, n° 127
22. Il n’est pas bon de se plaindre DN, n° 128
23. Ne pas travailler excessivement DN, n° 129
24. De l’élévation du cœur DN, n° 130
25. Les vices sont les chaînes, l’endormi oublie le Seigneur DN, n° 131
26. De la garde du cœur DN, n° 132
27. Rendons grâce au Seigneur qui nous appelle à la vie religieuse DN, n° 133
28. Devenir un moine authentique DN, n° 134
29. Devenir un moine saint DN, n° 135
30. D’un moyen qui nous aide à devenir moine et à nous unir à Dieu DN, n° 136
31. Si nous voulons être saints, il nous faut observer la règle du monastère DN, n° 137
32. Le monastère est l’école du service divin DN, n° 138
33. Dans le monastère, nous accomplirons trois tâches DN, n° 139
34. La différence entre l’école et le monastère DN, n° 140
35. De la discrétion des contemplatifs DN, n° 141
36. Que faire quand le monastère est vicieux ? DN, n° 142
37. Comment définir un monastère vicieux ? DN, n° 143
38. La visitation de la Vierge à Elisabeth DN, n° 144
39. De l’amour respectueux du saint nom de la Vierge DN, n° 145
40. L’avent : « recommencez » DN, n° 146
41. De la sagesse DN, n° 147
42. De l’aspiration au paradis DN, n° 148
43. Des résolutions DN, n° 149
44. Des dernières volontés DN, n° 150

 

ANNEXE 4

(Un texte en vietnamien du père Benoît Thuaän)

V

VAØO DOØNG LAØM CHI ?

H. Vaøo doøng laøm chi ?

T. Thöa vaøo doøng laø ñeå laøm vieäc Ñ.C.T. daïy ta laøm ôû ñôøi naøy cho deã hôn, chaéc hôn vaø toát hôn ôû giöõa theá gian.

1. Nhö Chuùa daïy ta phaûi lo phaàn roãi linh hoàn.
Thì ôû trong nhaø doøng naøy deã lo vieäc aáy hôn ôû ngoaøi theá gian boäi phaàn.

2. Nhu Chúa d?y ta ph?i nên tr?n lành, nên thánh.
V?y nhà dòng chính là nhà tru?ng h?c t?p vi?c ?y ; kià xem nhu t? xua d?n nay các thánh d?u ph?n nhi?u là nh?ng ngu?i dã tu trì trong các dòng nam n?.

3. Nhu Chúa d?y ta ph?i lo th? phu?ng làm tôi Ngu?i.
V?n th?y dòng phù b? m?i s? th? gian vì ch? mu?n cham lo m?t vi?c ?y mà thôi ; b?i dó nên thiên h? hay g?i th?y dòng là k? l?y vi?c th? phu?ng (religiosus) k? thu?c v? Chúa (vir Dei, homo Dei)

4. Nhu Chúa d?y ta ph?i kính m?n Ngu?i.
Xét v? phuong di?n này thì ph?i hon c?. D?u ? d?i này, d?u ? d?i sau, ta ch? có m?t vi?c mà thôi, là kính m?n Chúa. V?y kính m?n Chúa là làm sao ? Kính m?n Chúa ? d?i này là vâng theo thánh ?ý Ngu?i, mà vâng theo thánh ?ý Ngu?i là vâng làm m?i di?u Ngu?i d?y ta làm và vui ch?u m?i n?i vui bu?n Ngu?i g?i cho ta h?ng ngày. V?y ? trong dòng thì vi?c ?y d? hon ? gi?a th? gian – Vì có l?i kh?n h?a, có lu?t phép dòng ph?i gi? vung mà hãm d?p ý riêng ta thu?ng hay ng?ch cùng thánh ý Chúa. L?i có d?ng B? Trên xem sóc d?y d?, ch? dàng thánh ?ý Chúa cho ta noi theo, có guong t?t c?a anh em h?ng ngày s?t s?ng cho ta h?c dòi b?t chu?c ; thêm du?c nh? on thiêng liêng vô s? mà l?i kh?i tram ngàn d?p t?i x?u xa.

Nói t?t l?i, ai là ngu?i có d?o, ai là ngu?i dã bi?t Chúa thì cung d?ng m?t ch? ý là di theo dàng kính m?n Chúa, song k? ? th? gian thì ví nhu k? di b? gi?a d?ng tru?ng mà th?y dòng thì nhu k? di trên quan l?. V?y dám h?i bên nào di ch?c l?i mau chóng d? dàng.

Th? thì … ? th? gian làm chi ?

H. Th?y dòng có làm ích cho nhân qu?n xã h?i chang ?

T. Nhu có ai tu?ng r?ng : th?y dòng ch? lo ph?n riêng mình mà ch?ng nh? d?n anh em, thì l?m l?m. Vì chung, th? xem xua nay ai là k? làm phúc cho ngu?i b?nh ho?n nghèo kh?, cho con m? côi cô d?c, cho k? già nua tu?i tác trong các nhà b?nh vi?n ; ai là k? l?p tru?ng d?y d? thanh niên ; ai là k? chép sách bênh di?u hay l? chính ; ai là k? gi?ng truy?n d?o thánh cho dân ngo?i giáo t? phuong ; ch?ng ph?i ph?n nhi?u là k? thu?c v? các dòng nam n? hay sao ?

Ðó là nh?ng vi?c m?t th?y tai nghe, thì d? bi?t công th?y dòng th?t quá tr?ng ; nhung l?i còn có m?t h?ng th?y dòng tuy không làm nh?ng vi?c dã k? trên, mà công thì dáng vào b?c nh?t. V?y ph?i dùng m?t linh h?n mà ngó, ph?i l?y d?c tin mà suy, thì m?i rõ. ?y là h?ng th?y dòng cam lãnh l?y vi?c phu?c d?c r?t tr?ng là c?u nguy?n và hãm mình d?n t?i cho anh em mình. Xua nay th? gian hay dàm ti?u r?ng h?ng này là h?ng vô ích, th?t thì vì không hi?u di?u h?u ích là di?u chi, không hi?u r?ng v?n vi?c ph?i có on Chúa, mà mu?n có on Chúa, thì ph?i làm th? nào. L?i có nhà d?o d?c nghi r?ng k? vào dòng tu thân là mu?n tìm phuong xa lánh ch?n chi?n tru?ng, ch?ng dám xông pha gi?a mui tên hòn d?n, kinh s? bão táp phong ba. V?y xin ai ngu?i dã v?i xét th? ?y, hãy d?c l?i Ð?c-Giáo-Hoàng Pio XI d?y r?ng : « … V?y nên ai n?y cung d? hi?u du?c r?ng nh?ng k? chuyên lãnh vi?c d?c kinh c?u nguy?n, hãm mình d?n t?i, thì làm cho H?i Thánh càng thêm th?nh vu?ng và giúp cho th? gian nhi?u linh h?n du?c r?i hon là nh?ng k? cham lo vun tu?i cây tranh c?nh vu?n Ð.C.T. » (Constitutio Apostolica, diei 8 julii 1924).

L?i chính Ð.C.G. cung dã phán r?ng k? ?y d?ng ph?n t?t nh?t ; nhu k? ?y lo ích k? mà ch?ng màng d?n l?i chung thì l? nào Ngu?i l?i g?i ph?n k? ?y là ph?n t?t nh?t : v?y th?t thì Chúa có ý phán r?ng k? lo vi?c tu thân là d?ng ph?n t?t nh?t chang nh?ng cho mình mà thôi, l?i còn cho c? và H?i Thánh n?a. Th? xem guong h?nh các thánh ? trong dòng tu xua nay, nhu nh? tích bà thánh Têrêxa Ð.C.T. Hài Ð?ng thì dã rõ. Ai dám nói vi?c bà thánh ?y ch?ng b? ích cho d?ng bào xã h?i ? Ai dám nói bà thánh ?y lánh noi chi?n tru?ng vì lòng ích k? ? Vì dâu mà m?t n? si xuân xanh, ?n mình chín nam trong vách cao ba thu?c mà dã nên danh vang b?n b? ? Có ph?i vì bà thánh ?y dã chép sách cam dàm hùng bi?n chang ? Có ph?i vì bà thánh ?y dã gi?ng hay nói khéo chang ? Thua không. Th?t ch? vì l?y l?i c?u nguy?n k?t hi?p cùng Chúa, hãm mình d?n t?i cho th? gian, mà làm cho th? gian nhi?u ngu?i du?c rõ phân tà chánh,bi?t dàng lành mà qui ph?c mà ch?.

L?i nguy?n t?t

« L?y Chúa, xin Chúa kêu g?i nhi?u ngu?i An-Nam s?n lòng gan d?m m?nh m? gi?y d?p danh l?i phù vân d?i t?m này mà dem mình t? l? trong ch?n vi?n tu, h?u dâng l?i c?u nguy?n, vi?c hãm mình d?n t?i, cho sáng danh Chúa và cho c? nu?c An-Nam tr? l?i d?o thánh. »

F. Benoit, Phöôùc Sôn
Cöûa Tuøng

IMPRIMATUR
E.M.J. ALLYS, Ev. Vic. Ap.
Hueá, le 1 Novembre 1929
(Imp. Tröôøng-An Hueá)

(Notre traduction française)

En vue de quoi choisit-on la vie religieuse ?

Q. En vue de quoi entre-t-on dans la vie religieuse ?

R. On entre dans la vie religieuse pour y effectuer le travail du Seigneur ici-bas d’une manière plus facile, plus sûre et plus convenable que dans le monde.

1. Le Seigneur nous enseigne à nous occuper de notre salut.
Il est donc beaucoup plus facile de le faire dans le couvent que dans le monde.

2. Le Seigneur nous enseigne à devenir parfait, saint.
Sur ce sujet, le couvent est une école. Discernez que, depuis longtemps, les saints ont été des religieux, religieuses.

3. Le Seigneur nous enseigne à L’adorer et à Le servir.
Le religieux, en quittant tout de ce monde, s’applique à ce seul travail. C’est pourquoi, on appelle le religieux celui qui sert Dieu (Religiosus) et celui qui appartient à Dieu (vir Dei, homo Dei).

4. Le Seigneur nous enseigne à L’aimer.
C’est surtout vrai de ce point de vue. Ici-bas comme au-delà, nous n’avons qu’un seul travail : aimer Dieu. Comment L’aimer ? Aimer Dieu, c’est obéir à Sa sainte volonté, et obéir à Sa volonté, c’est accueillir à cœur ouvert ses commandements, accepter volontiers toute joie, toute tristesse envoyées quotidiennement par Lui. Ainsi donc, ce sera plus facile d’accomplir cela dans le couvent que dans le monde. Car les vœux religieux, les règles du couvent à observer, nous aident à laisser de côté notre volonté propre laquelle, dans la plupart des cas, est contraire à celle de Dieu. En outre, le supérieur avec ses instructions et son accompagnement nous montre la volonté de Dieu ; les frères avec leurs bons exemples nous suscitent à les imiter ; la grâce divine innombrable nous aide à nous écarter de bien des occasions de pécher.

Pour le dire brièvement, tout chrétien, tous ceux qui ont connu Dieu, ont comme seul but de leur vie d’aimer Dieu. Pourtant, ceux qui sont dans le monde peuvent être comparés à des voyageurs en pleine campagne tandis que les religieux ressemblent aux piétons sur le chemin. Je me demande lesquels arrivent au but plus facilement et plus sûrement. »

Ainsi donc… Pourquoi rester dans le monde ?

Q. Le religieux est-il utile à la société ?

R. Certains pensent que le religieux s’occupe uniquement de lui-même sans se soucier des autres, de ses frères. Qu’ils se trompent ! Voyez bien : depuis toujours, qui fait du bien aux malades, aux malheureux, aux orphelins et aux veuves, qui soigne les personnes âgées dans les établissements hospitaliers, qui fonde les écoles pour enseigner les jeunes, qui écrit de bons livres pour défendre la bonne cause, et qui propage la sainte religion aux païens dans tous les coins du monde ? N’est-ce pas des religieux et religieuses ?

C’est ce que nous voyons de nos propres yeux et entendons de nos propres oreilles. Tout cela montre bien à quel point le mérite du religieux est honorable. Néanmoins, il y a une catégorie de religieux qui n’effectue pas les œuvres dont nous venons de parler, mais leur mérite est le meilleure. Il nous faut les regarder avec les yeux de l’âme, les penser avec foi, si nous voulons les comprendre. Ce sont des religieux qui prennent au sérieux la prière et la pénitence pour expier les péchés de leurs frères. Depuis toujours on fait l’objection que ces religieux sont des vauriens. Cela montre que l’on ne comprend nullement leur utilité, que tout ne peut être accompli qu’avec la grâce de Dieu. Comment donc acquérir la grâce de Dieu ? Il peut y avoir tel ou tel maître spirituel qui pense que le moine est celui qui s’évade du champ de bataille, qui n’a pas le courage de s’affronter aux dangers et aux risques, qui a peur des tempêtes et des ouragans. Je demande à ceux qui pensent comme ce maître, de lire l’enseignement du pape Pie XI : « … On comprend au surplus facilement : ceux dont le zèle assidu se voue à la prière et à la pénitence, bien plus encore que les ouvriers appliqués à cultiver le champ du Seigneur, contribuent au progrès de l’Église et au salut du genre humain...» (Constitutio Apostolica, diei 8 julii 1924).

Il faut ajouter que Notre Seigneur Jésus-Christ dit lui-même que la meilleure part leur est réservée. Si ceux-là sont égoïstes au point de ne pas avoir le souci du bien commun, alors le Seigneur ne pense nullement que leur part soit la meilleure. La parole du Seigneur signifie que ceux qui poursuivent le chemin de la perfection acquièrent la meilleure part, non seulement pour eux, mais pour toute l’Église. Regardons comment les saints religieux ont vécu. Nous citons le cas de sainte Thérèse de l’Enfant Jésus. Qui oserait dire qu’elle est inutile à ses compatriotes, à la société ? Qui oserait penser qu’en raison de son égoïsme, elle s’évade du champ de bataille ? Pourquoi la renommée d’une jeune fille est-elle connue partout dans le monde alors que pourtant elle s’enferme pendant neuf ans dans les quatre murs du couvent ? Pourquoi le Pape lui a-t-il attribué le titre de patronne des missions ? Est-ce qu’elle a écrit des ouvrages avec des articulations sublimes et convaincantes ? Est-ce qu’elle a évangélisé par des paroles éloquentes et habiles ? Non. Seulement elle s’unit au Seigneur par la prière, elle expie les péchés du monde par la pénitence, afin d’aider les gens à discerner les esprits et à suivre le bon et le vrai chemin.

Une briève oraison :

« Seigneur, appelle beaucoup d’Annamites à s’apprêter à piétiner sous leurs pieds les vains honneurs et les fausses richesses de ce monde pour se consacrer dans ce monastère, afin de T’offrir des prières et des pénitences en vue de l’expiation des péchés, pour Ta gloire éternelle. Fais que tout l’Annam se convertisse à la sainte religion. »

ANNEXE 5

NOTICE SUR NOTRE-DAME D’ANNAM

1. NOTRE NOM

Les religieux se Notre Dame (Si le bon Dieu nous accordait de fonder d’autres maisons, elles seraient toutes sous ce vocable de Notre-Dame, ce serait Notre-Dame de Cambodge, Notre-Dame de Tonkin, N.D. du Laos…)

2. NOTRE BUT

1° Nous consacrer tout entiers au service de Dieu.
2° Tendre à la perfection par la pratique des conseils évangéliques et les exercices propres à la vie contemplative.
3° Travailler par la prière et la pénitence à la conversion des Infidèles.

3. NOTRE REGLE

Celle de saint Benoît observée aussi parfaitement que possible.

4. NOS CONSTITUTIONS

Celles des Cisterciens Réformés légèrement modifiées et adaptées à nos pays.

5. NOTRE STATUT CANONIQUE

Nous sommes, aux yeux de l’Eglise, une petite Congrégation diocésaine, canoniquement érigée par Sa Grandeur Monseigneur Allys, Evêque de Phacuse, Vicaire Apostolique de la Cochinchine Septentrionale, avec l’autorisation très bienveillante de N.S.P. le Pape Benoît XV et les encouragements de Son Eminence le Cardinal Préfet de la Propagande.

6. CONDITIONS D’ADMISSION

Tout catholique, quelque soit son pays d’origine, qu’il soit clerc, ou laïque, riche ou pauvre, instruit ou ignorant, dès lorsqu’il a vraiment l’intention de tendre à la perfection, qu’il peut et veut suivre toute notre Règle, a le droit d’être admis parmi nous, sans autres conditions que celles prévues par le Droit (C. 535, 542, 544). C’est-à-dire pratiquement : pour les simples fidèles, avoir quinze ans accomplis, fournis son extrait de baptême et de Confirmation et des lettres testimoniales de son Evêque.

Pour les anciens élèves des Séminaires ou Collèges, clercs ou non, fournir en outre des lettres testimoniales du Supérieur du Séminaire ou Collège.

Pour les clerc, prêtres ou non, fournir des lettres d’ordination et des lettres testimoniales de son Evêque. Ceux qui auraient été ordonnés « Ad titulum Missionis » devraient avoir en outre une autorisation spéciale du Préfet de la Propagande.

7. MARQUES DE VOCATION

1° L’attrait pour une vie de prière, de pénitence, et de l’éloignement du monde.

Cet attrait sensible n’est pas toutefois un élément indispensable : d’aucuns se font religieux, parce qu’ils jugent que l’abri du cloître leur est nécessaire pour assumer leur salut, éternel ou pour atteindre plus facilement à la sainteté.
D’autres veulent sauver les âmes, et jugent que rien ne vaut l’apostolat de la prière et de la pénitence.
D’autres enfin visent plus haut encore, ils veulent aller jusqu’au bout de leur foi et s’immoler tout-entiers à la gloire de Dieu.

2° Les aptitudes :

Intelligence suffisante pour comprendre ce que c’est que la vie contemplative.
Energie, constance, esprit droit, caractère sociable.
Santé, forces suffisantes pour travailler la terre et supporter les austérités de la Règles.
Volonté soumise, ce que saint Bernard appelle une humble simplicité : avoir par humilité la simplicité qui et naturelle aux enfants. Les caractères naturellement fiers, cassants, volontaires ne peuvent tenir ici et se corriger qu’au prix d’efforts héroïques, sauf rares exceptions, ils ne sont pas faits pour nous.
Avant tout, désir sincère de tendre à la perfection, c’est l’élément essentiel. Il faut en effet bien comprendre qu’un monastère n’est pas un établissement de rapports, ni une maison de retraite, c’est, d’après la définition même de Notre Père Saint Benoît : « L’école du service du Seigneur » « Dominci schola servitii ». On vient ici pour apprendre à servir Dieu.

8. ALUMINAT

Ceux qui auraient treize ans, ou plus, mais pas encore quinze ans, et qui cependant désiraient entrer à Notre-Dame d’Annam, pourraient être reçus à titre d’alumnistes, s’ils étaient capables d’étudier le latin.
Ils auraient un vêtement spécial et suivraient un règlement assez semblable à celui des élèves des Séminaires. Ils commenceraient leur noviciat à la fin de leurs études secondaires.

9. FAMILLES ET OBLATS

Nous pourrions recevoir comme familiers ou oblats, choristes ou convers, des clercs ou des laïques, qui voudraient vivre avec nous, sans se lier par des vœux. Ils devraient suivre le règlement spécial qui leur serait tracé et ne nuise an rien au bon ordre de la communauté.

10. POSTULAT ET NOVICIAT

Les Choristes comme les Convers doivent faire six mois de postulat avant de prendre l’habit religieux.
Le noviciat suit la prise d’habit, et dure trois ans, mais seule la troisième année est considérée comme canonique.
Il n’est rien demandé pour les frais de nourriture ou de prise d’habit, mais les postulants et les novices doivent, comme les profès abandonner en faveur de la maison tout le produit de leur industrie ou de leur travail. Les prêtres célèbrent aux intentions de la communauté.

11. DIFFICULTES ET TENTATIONS ORDINAIRES DES NOVICES

1° Souvenir des parents, du pays ; tristesse de se sentir ici pour toujours.
2° Regret des biens qu’il faut quitter et crante de manquer du nécessaire.
3° Craintes pour la santé, travail fatigant, jeûnes trop rigoureux, nourriture misérable, veilles prolongées, à la première fatigue on accuse le régime.
4° Incommodités de la vie commune perpétuelle.
5° Déceptions pour ceux croyaient ne trouvent ici que des saints.
6° Manque de confiance ou d’affection au supérieur.
7° Découragement dans les tristesses et les sécheresses qui suivent d’ordinaire la ferveur des premiers jours ; insuccès apparents de la lutte contre ses défauts.
8° Répulsions instinctives de la nature pour l’obéissance religieuse, et toutes humiliations qu’elle impose (v.g. accusations et punitions publiques des fautes au chapitre, travaux pénibles et répugnants etc.)
9° Pour les prêtres, les clercs, les catéchistes, regret du bien que l’on faisait ou que l’on ferait du monde.

Inutile d’ajouter qu’à toutes ces tentations spéciales s’ajoutent les tentations ordinaires, on a fui le monde, mais on n’a pas pu se fuir soi-même, et le démon ne respecte pas la clôture du monastère.

12. PROFESSION

On fait d’abord des vœux temporaires de trois ans, on peut les prolonger deux autres années encore, puis on fait des vœux perpétuels, mais simples. Par ces vœux, on s’engage :
1° A ne disposer librement de rien, à n’avoir jamais ni l’administration, ni l’usage, ni l’usufruit de ses biens (vœu de pauvreté).
2° A renoncer au mariage et à éviter tout acte extérieur ou intérieur déjà défendu par le sixième et le neuvième commandement (vœu de chasteté).
3° A obéir à ses supérieurs légitimes dans tout ce qu’ils commandent selon la Règle et les Constitutions (vœu d’obéissance).
4° A vivre et à mourir dans la Congrégation et la maison où l’on a fait profession (vœu de stabilité).
5° A travailler tous les jours à l’extirpation de ses vices, et à l’acquisition des vertus par les moyens que la Règle ordonne d’employer (vœu de conversion des mœurs).
6° La profession est un contrat passé entre les novices d’une part, Dieu et les frères d’autre part. Le nouveau profès devient enfant de la maison, il se doit tout à elle et elle lui doit tout ce qui lui est nécessaire pour le corps et pour l’âme, en ce monde et en l’autre ; il ne pourra désormais être renvoyé que par l’ordre de l’évêque, et pour des motifs graves d’ordre extérieur, jamais pour cause de maladie ou d’infirmité.

13. CHORISTES ET CONVERS

Les prêtres et ceux qui sont destinés à le devenir sont choristes, les autres sont convers. Quand un postulant laïque se présente, c’est au supérieur seul qu’il appartient de décider s’il doit être convers, ou étudier le latin et par suite être choriste. Le postulant n’a aucune demande à formuler à ce sujet, et il doit être prêt à accepter la décision du Supérieur quelle qu’elle soit.
Les convers ne diffèrent des choristes que parce qu’ils travaillent un peu plus et jeûnent et prient un peu moins ; pour le reste : postulat, noviciat, profession, vêtements etc. … ils suivent le règlement des choristes. Ils n’observent que les jeûnes de l’Eglise, et n’assistent à la messe chantée que les dimanches et les jours fériés. Ils remplacent chaque heure du Bréviaire par un certain nombre de Pater et Gloria. Ils peuvent se recoucher après avoir récité le chapelet qui suit Laudes.

14. OFFICE ET MESSE

Régulièrement l’office et la messe doivent être chantés chaque jour. En fait notre petit nombre nous a obligés jusqu’ici à ne chanter que les dimanches et les jours de fêtes.

15. MEDITATION

Deux fois par jour, une demi-heure le matin, un quart d’heure le soir : c’est peu, mais l’éloignement du monde, le silence, les jeûnes, les veilles, les disciplines, les divins offices, la sainte messe, le Rosaire, les lectures spirituelles, les exhortations, les actes pieux de toutes sortes, et presque de tous les instants tiennent l’âme habituellement unie ç Dieu, et permettent au religieux d’être vraiment contemplatif, et de faire oraison non pas seulement une heure mais toute la journée et toute la vie.

16. EXAMEN DE CONSCIENCE

Deux fois par jour.

17. LECTURE SPIRITUELLE

Un quart d’heure avant Complies.

18. INSTRUCTION RELIGIEUSE

Une demi-heure par jour pour les novices, une heure par semaine pour tous. Les prêtres et les clercs doivent consacrer cette heure à étudier la théologie.

19. ROSAIRE

Choristes et convers récitent trois chapelets chaque jour pour la conversion des Infidèles.

20. COMMUNION

Ad libitum, ordinairement quotidienne.

21. CONFESSSION

Au moins hebdomadaire.

22. RETRAITE

Annuelle de dix jours pleins.
Du mois : le premier vendredi.

23. SILENCE

Tous les jours et toute la journée, sauf une demi-heure après le repas du soir.
(Cette demi-heure de conversation n’est peut-être qu’un adoucissement provisoire donné à la Règle de Saint Benoît.)

24. VIE DE COMMUNAUTE

Dans la prière, le travail, les études, les repas ; le repas même nous sommes toujours ensemble. Il n’y a de chambre particulière pour personne, sauf pour les malades.

25. ETUDES

Ceux qui sont destinés au sacerdoce, feront trois ans de philosophie et six ans de théologie.
Les prêtres ont environ quatre heures de libre par jour pour étudier ou prier, il y a chaque mois pour eux et pour les clercs une conférence théologique.

26. TRAVAIL MANUEL

Il est obligatoire pour tous les religieux valides. Les prêtres et ceux qui étudient travaillent environ trois heures par jour ; les convers travaillent huit heures. Saint Benoît recommande au supérieur « de donner aux frères infirmes ou délicats une occupation ou un métier qui leur fasse éviter l’oisiveté sans les accabler sous l’accès du travail afin, dit-il, qu’ils ne se découragent pas. »
A l’intérieur, nous devons faire nous mêmes tous les travaux d’entretien et de propreté nécessaires dans une maison : lavage, balayage, couture, préparation des aliments, soin du bétail etc.
A l’extérieur : défrichement, culture, récoltes…

27. ABSTINENCE

La viande et le vin ne sont accordés qu’au malades, vu à ceux qui seraient très faibles. L’huile, mais non la graisse, est permise pour la préparation des aliments. Les œufs et le laitage sont interdits pendant l’Avent, le Carême et tous les vendredis.

28. REPAS

Nous observons tous les jeûnes de l’Eglise : Carême, Quatre-Temps, Vigiles. De plus du 14 septembre au Mercredi des Cendres, nous devons jeûner tous les jours, sauf les dimanches et les fêtes chômées. De la Trinité au 14 septembre nous jeûnons tous les mercredis et les vendredis.
Notre nourriture est celle des paysans annamites. Le riz est à discrétion.
Ceux qui n’ont pas 21 ans ou qui ont plus de 60 ans ne sont tenus à aucun jeûne.

29. SOMMEIL

Dortoir commun pour tous, lits séparés par cloison, une planche, deux tréteaux, deux nattes, un oreiller. En hiver, les couvertures nécessaires.
Toute l’année, lever à 2 heures, coucher à 20 heures ; méridienne facultative de une heure un quart.

30. VETEMENTS

Un habit et un pantalon annamite au-dessus une tunique descendant un peu au-dessous des genoux, un scapulaire avec capuce, une large ceinture en cuir à laquelle est fixée un chapelet.
En dehors de heures consacrées au travail, nous revêtons en outre un vêtement très ample à manches longues et larges, fort semblables à l’habit de cérémonies (áo r?ng) en usage en Annam.
Tous ces vêtements sont en cotonnade blanche. Nous ne portons ni souliers, ni sandales, parce que les ouvriers et les paysans du pays où nous sommes, n’en usent pas. Dans la maison cependant, il nous est permis de porter une espèce de patin en bois que nous fabriquons nous-mêmes.
Les profès ont le scapulaire noir, ils portent la couronne monacale.

31. CLÔTURE

On ne sort que pour les besoins du monastère ou pour des cas extrêmement graves.
Il est formellement interdit à tous les religieux d’introduire ou de laisser entrer les femmes quelles qu’elles soient, et pour quel motif que ce soit, à l’intérieur de la clôture.
Notre chapelle, et toutes nos maisons, sauf le parloir, sont comprises à l’intérieur de cette clôture.

32. PARLOIR

En dehors de l’Avent, du Carême, et des jours de retraite, pendant les temps libres et pendant les travaux manuels, il est permis d’aller au parloir.

33. LETTRES

Il est permis d’écrire et de recevoir des lettres, mais elles doivent toutes passer sous les yeux du supérieur, sauf toutefois celles qui seraient adressées à l’Ordinaire du lieu.

34. VIE COMMUNE

Rien de ce qui est à notre usage, ne nous appartient et, pour la nourriture, les vêtements, le logement, les objets de piété etc. Chacun se contente de ce qui est donné à soi. Il n’y a de privilège pour personne ; mais par ailleurs, la Règle ordonne au supérieur d’accorder largement toutes les dispenses qu’il juge nécessaire « qu’on ait égard, dit Notre Père Saint Benoît, aux infirmités diverses. Celui qui a besoin de moins, qu’il rende grâce à Dieu et ne s’attriste pas. Celui à qui il faut davantage, qu’il s’humilie à la vue de son infirmité et ne s’enorgueillisse pas de la miséricorde qu’on a pour lui. Et de la sorte, tous les membres sont en paix. »

35. PAUVRETE

Les religieux profès sera pauvre autant que le permet le vœu simple de pauvreté : il pourra rester propriétaire, mais en fait, il ne jouira jamais et ne pourra jamais disposer librement de quoique ce soit.
La communauté, elle aussi, doit être pauvre : nos maisons, notre ameublement ; notre nourriture, nos vêtements sont et doivent être pauvres. Nous devons toujours, comme les pauvres, travailler pour vivre.
Jusqu’ici, occupés de défricher, à planter, à bâtir, nous avons dû vivre d’aumônes, mais nous espérons que le bon Dieu nous permettra d’achever bien vite ces travaux de fondation, et vivre ensuite du travail de nos mains, comme il convient à des moines. Nous ne désirons pas d’autres ressources.

36. NOS MAISONS

Nous avons actuellement (1921) une petite chapelle, une salle commune et un dortoir, tout le reste (réfectoire, cuisine, grenier) est provisoire, ou n’existe pas encore.

37. NOTRE PROPRIETE

Notre terrain est vaste, mais peu fertile, et à part les 2 à 10 hectares, que nous avons défrichés, il est tout couvert de hautes broussailles où se cachent les sangliers, les cerfs, et aussi le tigre.

38. NOTRE ADRESSE

Monastère Notre-Dame d’Annam, à Phöôùc Sôn par Tùng Luat, province Quãng Tr?, Annam.
Nous sommes reliés à la gare de Ðông-Hà (Qu?ng Tr?, Lavang) ) 30 kilomètres au sud, par une route praticable aux automobiles, et une rivière accessible aux sampans.

39. ORDRE DES EXERCICES

Nous consacrons chaque jour environs huit heures à al prière, huit heures au travail et à l’étude, et huit heures au sommeil et au repas.
L’ordre de nos exercices change suivant les saisons et les variétés de l’office et des fêtes : à titre d’exemple, voici l’ordre d’un jour ouvrable en hiver (c.a.d. du 14 septembre au Mercredi des Cendres) :
2h lever
2h15 Adoremus, Sub tuum (chantés). Méditation. Martinus et Laudes. 1er chapelet. Intervalle. Angélus.
(Après Martinus et Laudes, les convers récitent un chapelet et peuvent se recoucher jusqu’à Angelus).
4h30 Messe, action de grâces. Prime. Intervalle.
(Après l’action de grâces, les convers citent Prime et Tierce, puis déjeunent.)
6h Instruction. Distribution du travail.
8h Fin du travail pour les prêtres et les étudiants.
10h Fin du travail pour tous les choristes.
10h15 Tierce, sexte, intervalle.
11h 2e chapelet. None. Examen.
(Pour les convers, 11h fin du travail, 11h15 Sexte, None, examen.)
11h30 Angelus, dîner, méridienne facultative.
13h30 3e chapelet.
Prêtres et étudiants : classe de chant, étude. Convers : travail.
16h Travail pour les prêtres et étudiants.
17h15 Fin du travail pour tous.
17h30 Vêpres. Médiation.
18h Collation. Recréation.
19h Lecture spirituelle.
19h15 Chant des Complies (les convers disent Complies et récitent un chapelet).
Angelus. Chant du Salve. Examen. Chant de l’Adoremus.
20h Retraite.
Cette suite d’exercices qui dure depuis le matin jusqu’au soir et qu’il faut recommencer tous les jours, sans pouvoir s’en dispenser, et puis la clôture, le silence, les jeûnes, les veilles etc. … C’est la croix, c’est le joug et fardeau du Seigneur. Ce joug est doux, ce fardeau est léger, la vie religieuse et contemplative et toujours la « meilleure part ».
Les Pères et les Docteurs l’appellent un jardin de délices, la maison de Dieu et la prote du Ciel. « Là, en effet, dit saint Bernard, l’homme vit plus purement, tombe plus rarement, reçoit plus de grâces, repose plus tranquille, meurt plus rassuré, est plus vite purifié, obtient une plus abondante récompense et il a la joie si grande de prier et de souffrir pour les âmes, et la joie plus grande encore de consoler le cœur de Jésus. Ce bon Maître a promis le centuple à ceux qui quittaient tout pour le suivre. Il tient largement parole.
« Beatus vir qui sperat in Eo ! »

ANNEXE 6

A. CONSTITUTIONS DE 1922

UT IN OMNIBUS GLORIFICETUR DEUS
CONSTITUTIONES RELIGIOSORUM NOSTRÆ DOMINÆ.

PARS PRIMA
DE FINE RELIGIONIS NOSTRÆ

Finis proprius hujus Religionis est :

1. vitæ contemplativæ et pænitentis beneficia offerre animabus quæ ad perfectionem in hoc statu a Deo vocatæ sunt,
2. efformare cœtum Religiosorum qui oratione et pænitentia sese impendant saluti infidelium. Militamus sub Regula Sancti Benedicti juxta præsentes Constitutiones cum professione votorum simplicium.

PARS SECUNDA
DE REGIMINE RELIGIONIS NOSTRÆ

3. Religio nostra est juris diœcesani.
4. Superior titularis, de consensu Ordinarii loci, spiritualem jurisdictionem et temporalem administrationem Domus exercet.
5. Is munia communitatis confert et aufert prout expedire censeat.
6. Unum e professis sacerdotibus sibi adjutorem designet qui cum necesse fuerit succedat illi vicarius.
7. Eligat insuper cellerarium qui bona Domus administret ad normam Regulæ Sancti Patris Nostri Benedicti.
8. In rebus majoris momenti et in causis a Sacris Canonibus indictis sententiam conventus rogat.
9. Licet, juxta Regulam, possit superior, post auditum consilium fratrum quod utilius judicaverit facere res tamen pendeat et majori parte suffragiorum Capituli conventualis quoties agitur:

1° De bonorum emptione, alienatione, vel permutatione.
2° De mutuo contrahendo, si decem millia francorum attingat.
3° De ædificii constructione, de mœnitione, aut restauratione, et alia qualibet impensa extraordinaria et notabili, id est quæ decem millia francorum superest.
4° De negatione artificiali aggredienda.
5° De litibus movendis et componendis. In his casibus obtineatur etiam beneplacitum Ordinarii et servantur Constitutiones et Decreta Sanctæ Sedis.
6° De deleganda alicui gravis negotii procuratione.
7° De novitio ad professionem admittendo.

10. Si consensus Capituli a jure exigitur, res pendeat ex majori parte suffragiorum.
11. Vocales in Capitulo sunt omnes Choristæ professi etiam votorum temporariorum qui sunt in sacris constituti.
12. Suffragia non requirantur nisi proposita priori re deliberanda.
13. Superior duplicis suffragii jure potitur.
14. Scrutinio peracto Superior cum duobus religiosis professione prioribus diribeat suffragia. Postea publice annuntiet numerum suffragiorum favorabilium et consequentur rem acceptam esse vel rejectam. Si autem agatur de admittendo novitio ad professionem paritas suffragiorum pro negativa habebitur.
15. Quod decretum fuerit, statim in libro Capituli referatur subscribendum a Superiore cum duobus vel tribus officialibus.
16. Pro minoribus rebus tractandis, habeat Superior consilium particulare: hoc saltem tribus religiosis constabit.
17. Sumptuariæ rationes Domus diligenter sunt curandæ et Ordinario loci exhibendæ semel in anno.
18. Ad mentem Regulæ Sancti Benedicti, qui electus fuerit superior, hoc officium ad vitam retinebit.
19. Mox ut Domus destituto fuerit Superiore, qui secundus erat ab illo, omnem curam habeat ordinationis illius, donec in ea superior alius elegatur.
20. Terminus ad electionem assignandus debet ad minus esse quindecim dies, ad summum autem justo impedimento cessante, unum mensem.
21. Præfixa et nominata die electionis, convocentur omnes de jure electores, scilicet omnes professi etiam votorum temporariorum, qui impedimento canonico non delinentur et sunt in sacris constituti.
22. Absentes non possunt per litteras suffragium mittere, neque procuratorem ad eligendum constituere.
23. Quoad modum et formam electionis serventur juris Canonici normæ nec non Ritualis Cisterciensis præcepta.
24. Valide agnoscatur electus is cui major par votorum, id est plus dimidia omnium pars suffragaverit.
25. In electo requiritur ætas sin minus annorum triginta et ut sit sacerdos et professus votorum perpetuorum.
26. Acta electionis Ordinario loci quam primum transmittantur pro obtinenda confirmatione.
26bis. Si quando fuerint duæ vel plures Domus, regimem illarum et totius Religionis constituetur ad normam constitutionum Cisterciensium Reformatorum, salvis de jure servandis.

PARS TERTIA
DE INGRESSU IN RELIGIONE NOSTRA

Caput I - DE POSTULATU

27. Antequam admittat postulantes, superior diligenter exquiret qua mente et voluntate id regularis vitæ genus elegerint, quem sibi finem proposuerint, num zelo melioris frugis ac perfectionis vitæ et ut Deo liberius famulari possint an potius levitati vel humano aliquo affectu aut inordinato animo ducantur.
28. Qui nondum decem et quinque annos habent, non possunt admitti ad postulatum.
29. Qui censura, irregularitati, aere alieno graviti vel reddendæ alicujus administrationis rationi obnoxii reperiuntur, excludendi sunt.
30. Clerici ordinati ad titulum Missionis habeant licentiam specialem Sacræ Congregationis de Propaganda Fide ad ingrediendam istam Religionem.
31. Postulantes exhibere debent :

1° Testimonium recepti Baptismi et Confirmationis ;
2° Litteras testimoniales Ordinarii originis ac loci in quo post expletum decimum quintum ætatis annum morati sunt ultra annum moraliter continuum.

32. Si agatur de admittendis illis qui in Seminario, Collegio vel alius Religionis postulatu aut novitiatu fuerint, requiruntur prœterea litteræ testimoniales datæ et juramento firmatæ pro diversis casibus a Rectore Seminarii vel Collegii, audito Ordinario loci, aut a Religionis Superiore.
33. Pro clericis admittendis, præter testimonium ordinationis sufficiunt litteræ testimoniales Ordinariorum in quorum diœcesibus post ordinationem ultra annum moraliter continuum sint commorati, salvis præceptis in n° 30 et 32.
34. Omnes postulantes probantur sex menses in suo habitu, super quem induunt cappam albam cum caputio.
35. Superior potest prorogare postulatum sed non ultra aliud semestre.
36. Nihil exigitur pro impensis postulatus et novitiatus, sed quidquid postulantes et novitii non secus ac professi acquirunt labore industria, officio etiam sacro vel dono intuitu Religionis facto, Religioni acquirunt.
37. Postulantes res suas omnes ordinent et ab omni impedimento sæculi se excutiant ut possint quieta mente, vacare Deo, statuant in primis de usu bonorum suorum nam etsi durante novitiatu, servabunt proprietatem, administrationem et usumfructum bonorum istorum, attamen eis non utentur, sed quidquid in promptu habebunt in cella, in oratorio et ubicumque communitatis erit.
38. Quæ adspiram attulerit et usu consumpta non fuerint, si e Religione, non e missa professione, egrediatur, ei restituantur.
39. Postulantes antequam novitiatum incipiant exercitiis spiritualibus vacant per octo integros dies.

Caput II - DE NOVITIATU

40. Jus admittendi ad habitum et novitiatum pertinet ad Superiorem cum suffragio consilii.
41. Tres anni erunt novitiatus.
42. Novitii eisdem cibis vescantur ac religiosi, eisdemque horis laborent, quiescant, legant, dorminant, jejunia autem Religionis non servant nisi vigesimum primum ætatis annum expleverint.
43. In ecclesia, in refectorio et ubique ordine suo sicut religiosi conventum teneant.
44. Sine speciali causa et Superioris vel Magistri permissu non liccat eis una cum professis, nisi in choro, in ecclesia tempore officiorum, in processionibus in Capitulo aut in Cœnaculo refectionis causa commorani.
45. Novitiis nulla committatur administratio. A studiis litterarum et scientiarum dedita opera cessabunt sed Scripturæ Sacræ et Theologiæ asceticæ et mysticæ lectionis audient ; Conversi autem in ipsa religiosa domo quatenus tantum fungi posunt officiis fratrum conversorum (non tamen uti primi officiales) quatenus ab exercitiis novitiatus pro ipsis constitutis non prœpediantur.
46. Ipsis instituendis deputetur a Superiore Magister qui sit sacerdotali ordini initiatus, qui saltem triginta quinque annos ætatis habeat et decem annos professionis.
47. Sit pro novitiis locus deputatus ut lectionibus vacent et instructiones Magistri audiant.
48. Confessarios habeant ordinarios et extraordinarios.
49. Vestimenta novitiorum sunt tunica, scapulare et cappa alba et accincti sint cingulo ex corio.
50. In novitiatus decursu non possunt novitii obligare bona sua vel eis quovis modo renuntiare.
51. Intra sexaginta dies ante professionem votorum temporariorum testamentum de bonis præsentibus vel forte obventuris libere condant.
52. Hoc testamentum, post professionem, revocare vel mutare non poterunt sine licentia Sanctæ Sedis vel, si res urgeat nec tempus suppetat ad Eam recurrendi, sine licentia Ordinarii loci, aut, si nec illum adire possint, Superioris sui.
53. Cedant præteria, ad totum tempus quo simplicibus votis adstringentur bonorum suorum administrationem usumfructum et usum quibus placuerit ac etiam Domui religiosæ si ita voluerit.
54. Ea cessio ac dispositio, si prætermissa fuerit ob defectum bonorum et hæc postea supervenerint aut si facta fuerit et postea alia bona hereditario titulo obvenerint, fiat aut iteretur secumdum normas numero præcedenti statutas.
55. Per discessum a Religione ejusmodi cessio ac dispositio habere vim desinit.
56. Novitius non secus ac postulans potest Religionem libere deserere aut a Superiore, quavis juxta de causa dimitti quin Superior teneatur dimissionis causam dimisso patifacere.
57. Exacto novitiatu aut admittantur aut dimittantur, si dubium supersit prorogari potest sed non ultra sex menses.
58. Votis nuncupandis spiritulia exercitia novitiis præmittat per decem solidos dies.

Caput III - DE PROFESSIONE

59. Elapsis tribus annis novitiatus, novitii emittant prius vota simplicia ad triennium quæ posta ad biennium renovari poterunt si casus exigat. Deinde emittant vota perpetua simplicia vel ad sæculum redeant.
60. Pro admittendo professo ad vota temporaria suffragium Capituli requiritur et est deliberatum pro subsequenti professione perpetua, soli professi votorum perpetuorum et in sacris constituti habent jus ferendi suffragium, quod in hoc casu est mere consultativum.
61. Ad professionem non admittantur novitii quorum infirma vel debilis valetudo nostræ Religionis austeritatibus impar est.
62. Vota emittantur ad normam Ordinis Cisterciensis : de stabilitate, conversione morum et obedientia juxta Regulam Sancti Patris Benedicti observandam.
63. Professi etiam votorum perpetuorum sed non in sacris constituti, non tenentur ad privatam recitationem officii.
64. Durante tempore professionis temporariæ, si professus non habeatur dignus qui vota perpetua nuncupet, potest dimitti ab Ordinario loci ad normam n° 69.
65. Professus a votis temporariis expleto tempore votorum, libere potest Religionem deserere, pariter Religio, ob justas ac rationabiles causas eumdem potest a renovandis votis temporariis vel abmittanda professione perpetua excludere, non tamen ratio infirmitatis, nisi certo probetur eam ante professionem fuisse dolose reticitam aut dissimulatam.
66. Professus a votis temporariis antea nequit valide, sed intra sexaginta dies ante professionem votorum perpetuorum et sub conditione secuturæ professionis debet, non vi Juris Canonici quidem sed præcepto speciali Religionis nostræ et ut quam maxime pauperes simus, cedere bona quæ actu habet cui maluerit et bona illi quovis titulo obventura Domui religiosæ suæ.
67. Secuta professione ea omnia statim fiant quæ necessaria sunt ut renuntiatio etiam jure civili effectum consequatur.
68. Si quis professus votorum temporariorum seu perpetuorum in gravi ac pernicioso crimine notarie incorrigibilis evaserit, Superior ejus causam ad Ordinarium loci deferat qui poterit reum a Religione ejicere, servatis de jure servandis.
69. Fugitivus vel apostata Domum revertens satifaciat juxta usum Religionis.
70. Ejectus non recipiatur sine venia Odinarii loci.
71. Is novitiatum et professionem iterare debet et in omnibus agere sicut cæteri postulantes, excepto quod habitum religiosum abque ulla cæremonia induit.

Caput IV - DE FRATRIBUS CONVERSIS

72. Fratres conversos in Religione suscipimus qui participes fiant nostrorum tam spiritualium quam temporalium bonorum.
73. Qui inter conversos adnumeratus fuerit nunquam ad gradum choristarum transferri poterit.
74. Conversi Missæ Conventuali et Vesperis duntaxat diebus festis feriatis assistant ne a manuum labore retrahantur ; aliis diebus, oratione mentali peracta et audita Missa privata, opera quæ eis fuerint demandata sedulo exequantur.
75. Pro divinis officiis dicant Pater et Gloria Patri. Illarum precum numerus ita prœfinitur : ad matutinum : vicies ; ad Laudes et Vesperas : decies ; ad Primam, Tertiam, Sextam, Nonam, et Completorium : quinquies.
76. Vestimenta eorum eadem sunt ac choristarum.
77. Reficiantur in mensa communi sicut choristæ ; jejunia autem non servant nisi quæ sunt ab Ecclesia præscripta.
78. Quæ de fine, de regimine, de postulatu, novitiatu, professione observantiis Religionis nostræ statuuntur, valent pari jure de choristis et de conversis nisi ex contextu sermonis vel ex rei natura aliud constet.

Pars quarta
DE OBSERVANTIIS RELIGIONIS NOSTRÆ

Caput I - DE DIVINIS OFFICIIS

79. Officium divinum in choro, horis a Rubrica prœscriptis, quotidie persolvatur juxta Breviarium Romanum, nec paucitas Religiosorum neque necessitas quælibet laboris ab hac obligatione unquam excuset.
80. Cunctis anni diebus persolvatur officium Canonicum cum cantu Gregoriano, exceptis nocturnis et Laudibus quæ tantum Dominicis et diebus solemnioribus cantantur.
81. Missa Conventualis, singulis diebus, post Tertiam vel Nonam, juxta Rubricas cum cantu celebretur.
82. Si numerus Religiosorum est inferior, est Superioris determinare num cantus Missæ vel quarumdam horarum Canonicarum omitti debeat.
83. Nullus omnino a servitio chori censeatur immunis nisi pro tempore quo quis necessario in proprii officii munere actu fuerit occupatus. De cætero omnes a Superiore veniam petere ipsique absentiæ causam declare debent.
84. Omnis sacerdos, nisi legitime impeditus fuerit, quotidie celebrat post Laudes in choro persolutas et Missam applicet in favorem Domus.
85. Nobis licet organum habere, sed quod pulsetur tantum ad adjuvandos cantores.
86. Ad officium cantandum solus cantus Gregorianus adhibeatur.

Caput II - DE EXERCITIIS SPIRITUALIBUS

Articulus I - DE CONFESSIONE SACRAMENTALI

87. Omnes personæ Religionis nostræ confiteri debent semel, sacerdos autem bis in hebdomada, nisi aliter a confessario statuetur.
88. Deputetur confessarius ordinarius et extraordinarius ; et si Religiosus aliquem specialem confessarium expostulet, illum Superior concedat, nullo modo petitionis rationem inquirens id ægre se ferre demonstrans.
89. Non licet Superiori Domus religiosæ nostræ nec Superiori Domus Novitiatus confessiones subditorum audire per modum habitus, sed possunt, servatis de jure servandis, audire confessiones eorum qui ab illis sponte sua ac motu proprio id petant.
90. Superior districte vetatur inducere personas sibi subditas ad manifestationem conscientiæ sibi peragendam, sed expedit ut subditi adeant Superiorem et ei dubia et anxietates suæ conscientiæ exponent.

Articulus II - SACRA COMMUNIONE

91. Omnes a confessario directionem accipiant circa frequentem communionem et stricte observentur prœscripta Juris Canonici.

Articulus III - DE MEDITATIONE

92. Bis in die, nempe mane ante Matutinum et Laudes, per semi horam, et sero ante cœnam vel collationem per quadrantem omnes orationi in choro vacent.
93. Monet nos insuper Sanctus Pater Benedictus ut orationi frequenter incumbamus, ideo extra exercitia communia unicuique liceat orare, si ad id ex affectu inspirationis divinæ gratiæ trahatur.

Articulus IV - DE EXAMINE CONSCIENTIÆ

94. Quotidie ante prandium et post Completorium aliquid impendatur temporis in examine conscientiæ.

Articulus V - DE LECTIONE SPIRITUALE

95. Excepto opere Dei, cui nihil præponendum est horis quibus non laborant vacare debent religiosi orationi et lectioni.
96. Accedant omnes ad lectionem conventualem quæ fit ante Completorium.

Articulus VI - DE ROSARIO

97. Quotidie omnes personæ Religionis nostræ recitabunt integrum Rosarium pro conversione infedilium.

Articulus VII - DE RECOLLECTIONIBUS

98. Singulis mensibus, prima feria sexta, recollectionem habeant et semel in anno per decem dies exercitiis spiritualibus vacent.

Caput III - DE TACITURNITATE

99. Postulantibus, novitiis et professis votorum temporariorum conceditur licentia loquendi a cena finita usque ad lectionem conventualem diebus dominicis et in festis solemnioribus. Professis votorum perpetuorum, nullum colloquium permittitur, recreationis gratia.
100. Si quando necesse fuerit religiosis aliquid exprimere, utetur signis, signis autem deficientibus, loquantur, sed breviter et ita submisse ut prœter eum quem alloquuntur, nullus illos audire possit.
101. Cum extraneis personis, quæcumque illæ sint, nullo modo conversentur, nec loquantur absque proprii Superioris venia.
102. Epistolæ nec aperiantur nec transmittantur sine superioris licentia, iis exceptis quæ directæ sunt ad Ordinarium loci.
103. Superior evigilet ne religiosi tempus terant legendo ephemerides libros inutiles.

Caput IV - DE OPERE MANUUM

104. Nobis debet provenire victus de labore manuum, de cultu terrarum et de nutrimento pecorum.
105. Labor corporis est pars essentialis vitæ penitentis quam deligimus et ideo nullus religiosus validus cujuscumque sit dignitatis, sine certa quadam et insolita ratione, immunis sit isto onere.
106. Choristæ laborabunt ad minus tres horas, conversi autem circiter octo quotidie.
107. Fratribus infirmis vel delicatis talis opera aut ars injugatur ut nec otiosi sint, nec violentia laboris opprimantur.
108. Labor ita ordinetur ut officia divina et alia exercitia Regulæ horis compontentibus juxta Religionis consuetudines celebrari possit.

Caput V - DE STUDIIS

109. Nullus ad majores ordines promoveatur, nisi prius sacris disciplinis serio operam dederit et in examine coram Ordinario loci idoneus repertus fuerit.
110. In philosophiæ studia saltem per triennium et Sacræ Theologiæ sex annos incumbant diligenter.
111. Scholastici nullum officium studia impediens exercere debent. Præter tempus lectioni omnibus assignatum, conceditur eis dimidium laboris spatium ut prælectionibus intersint et studiis incumbant.
112. Religiosi sacerdotes post absolutum studiorum curriculum quotannis per quinquennium examinantur in variis doctrinæ sacræ disciplinis antea opportune designatis.
113. Sacerdotes nunquam prætermittant studia Theologiæ et Scripturæ Sacræ et ad minus semel in mense collationes aut disputationes theologicas et lectiones Sacræ Scripturæ habeant.

Caput VI - DE ABSTINENTIIS

114. A canibus omnes abstinent præter omnes debiles et ægrotos, quorum imbecilitas a Superiore consideranda est.
115. Oleum ad condimentum cibi communis permittitur.
116. Omnibus diebus quibus urget præceptium ecclesiastici jejunii, in toto Adventu, in secunda et tertia ante caput jejunii et omni sexta feria extra-tempus Pascale, Quadragesimali tantum utimur cibo.
117. Tempore quadragesimali, in feria sexta unicum pulmentum cum potu consueto apponitur. In feria sexta in Parasceve oriza et Sali ad prandium contenti sumus.

Caput VII - DE REFECTIONE

118. In Quadragesima et omnibus diebus jejunii ecclesiastici prandium sumitur ad meridiem et collatiuncula sero indulgetur.
119. Quoties a Regula jejunium inducitur id est ab idibus septembris usque ad caput Quadragesimæ et in æstate omni quarta et sexta feria, hora undecima cum dimidia reficiant fratres et serotinam habeant collationem.
120. Diebus quibus non jejunatur, a Sancta Pascha usque ad idus septembris, dominicis per totum annum et omnibus festis feriatis extra quadragesimam omnes mane accipiant mixtum, hora undecima prandeant et ad seram cœnant.
121. Omnes religiosi in communi mensa, nisi infirmitatis causa impediti sint vescantur et extra horam refectionis nihil manducent sine licentia Superioris.
122. Ad mixtum habeant unum ferculum, ad prandium et ad cœnam duo et sint prædicta fercula pauperum eorum scilicet qui vitam labore tolerant.
123. Poterunt addi nomæ, battatæ et alia similia ad secundam mensam, dummodo non sint empta, sed nobis oblata vel in horto nostro inventa.
124. Cuique præbeatur sufficiens quantitas origæ et pro potu habeant quod pauperes habent.
125. Expresse et severe prohibitum est uti vino et liquoribus intra vel extra horam refectionis, in domo vel extra domum, diebus festis vel non.
126. Qui vigesimum primum ætatis annum non expleverunt et qui plusquam sexaginta annos habent, jejunia seu Religionis, seu Ecclesiæ non servant.

Caput VIII - DE SOMNO

127. Omnes tam Superior quam fratres in communi dormitorio recumbant, illis tantum exceptis quos infirmatis causa vel ratione officiorum suorum excusare, juxta Superioris judicium.
128. In dormitoris singuli habeant ad majorem modestiam et vitæ honestatem loculum separatum sed non occlusum ex anteriori parte.
129. Lectus sit tabula cum duobus nattis et cervicale. In hieme autem, tegumenta juxta necessitatem distribuantur.
130. Per totum annum surgant hora secunda ; decumbant hora vigesima et post prandium meridia nos habeant.
131. Nemo alterius loculum ingrediatur sine Superioris licentia, nisi forte necessitas opis ferendæ alicui urgeat.

Caput IX - DE HABITU REGULARI

132. Vestimenta religiosa nostra sunt tunica paulo infra genua descendens et scapulare cum caputio, accincti sumus cingulo ex corio cui alligatum est rosarium. Cum non laboramus, super induimus cucullam cum caputio adhœrenti.
133. Prœter scapulare quod est nigrum, ista omnia indumenta sunt alba et ex gossypio crasso.
134. Vestes interiores secundum usum regionis et paupertatem religiosam disponantur.
135. Calceis religiosorum qui vota perpetua emiserunt, caput singulis mensibus radatur, relicto tantum eo capillorum circulo quem eoronam monasticam vocant.

Caput X - DE INFIRMIS

137. Caro, vinum, medicamenta, lectus lenior et summatim quidquid pauperes ægrotis parentibus comparant, concedatur infirmis religiosis.
138. Sit infirmarius diligens ac sollicitus qui infirmis sicut revera Christo serviatur et cura maxima sit Superiori ne aliquam negligentiam patiantur.
139. Ipsi infirmi considerent in honorem Dei sibi serviri et non superluitate sua contristent fratres suos servientes sibi. Reminiscentur præterea se vocvisse paupertatem et non exigant nec desiderent habere quod ægroti pauperes non habent.
140. Ingravescente morbo, summopere invigilet Superior ut ægrotis sacramenta administrentur et assistentia sacerdotis habeant ad formam Ritualis Romani.
141. Nullus medicum consulere præsumat aut remedium sumere sine expressa Superioris licentia.

Caput XI - DE HOSPITIBUS SUSCIPIENDIS

142. Omnes advenientes hospites honeste suscipiantur juxta mentem Regulæ ; modus autem honestatis in susceptione a Regula præcriptus relinquetur prudenti Superioris judicio.
143. Quicumque sint hospites frugaliter in hospitio reficiantur ; caro vinumque eis non opponentur, nisi sint ægroti seu debiles.
144. Nullus e religiosis quamcumque ob causam in hospitio eum extraneis se jungat sine licentia quæ non datur post completorium nec ante capitulum matutinum, nec durantibus officiis, nisi interveniat legitima ratio quæ raro admodum contingere poterit et Superioris conscientiæ dijudicanda relinquitur.

Caput XII - DE ACCESSU AD SALUTATIONEM

145. Extra tempus Adventus, Quadragesimæ et secessus annualis, dum tempus liberum habent seu in opere manuum occupantur, licet religiosis, obtentia plus venia Superioris, accedere ad salutatorium.

Caput XIII - DE FRATRIBUS IN VIA DIRECTIS

146. Nullus sive Superior, sive chorista, sive conversus iter suscipere queat nisi pro necessitate Domus (non tamen ad stirpem petendam, quod nobis omnio interdictum est) aut ob gravissimam causam et semper cum licentia.
147. Ut Superior abesse possit a sede decem dies aut amplius permissum petat ab Ordinario.
148. Dirigendus in via accipiat a Superiore litteras commendatitias in quibus determinetur locus ad quem mittitur et præfiguretur tempus ac terminus itineris et reversionis.
149. In itineribus faciendis, omnes vestiantur habitu regulari, nisi Superiori visum fuerit, et ob justam causam, aliter expedire ; liceat tamen induere super habitum pallium nigrum.
150. Excepto necessitatis casu, sine licentia Superioris, fratres qui in via diriguntur, non præsumant manducare carnes et servent jejunia a Regula præscripta.
151. Fratres qui pro quovis responso proficiscuntur et ea die sperant reverti Domum, non manducerit foris, etiamsi a quovis rogentur, nisi forte eis a Superiore suo præcipiatur.
152. Revertentes a via non præsumant, sine licentia Superioris, aliis referre quæcumque extra Domum viderint vel audierint.
153. Sicut vagare foris ad sæculares, item et sæculariorum negotia et rumores audire vel legere omnino non expedit animabus Religiosorum ideo non sinat Superior in Domo per ephemerides sœculares vel alio modo, sæculi divulgari rumores.

Caput XIV - DE CLAUSURA

154. Clausura perpetuo et diligenter servetur, nulli ergo liceat septis Domus absque licentia egredi.
155. Probibetur omnibus ac singulis religiosis cujuscumque sint dignitatis, ne feminas quascumque et pro qualicumque causa in oratorio nostro vel septa Domus admittant vel introducant.

Caput XV - DE PAUPERTATE

156. Nobis non licet vivere elemosynis nec reditibus, sed victum quotidianum labore manuum nostrarum debemus et sicut ostiatim mendicare, ita pecuniam collocare omnino interdictum est.
157. Serventur in omnibus regulæ vitæ communis, scilicet omnia omnibus sint communia nec quidquam usum esse aliquid dicat aut præsumat ; nullusque religiosus peculium (ex industria, labore, officio etiam sacro, donisve proveniens) sibimetipsi se servet ullum, sed illud cedat communi Domus usui.
158. Quidquid a religiosis omnibus acquiritur ad normam n° 34, bonis Domus admiscecatur et pecunia quælibet omnesque tituli in capsa communi deponantur.
159. Nulli conceditur usus cujusque rei ad vitam, sed Superior dumtaxat arbitrium.
160. Prohibetur Superior æque ac fratribus usus rerum nitentium auro, argento, gemmis aut serico, quæ exclusive ad servitium Ecclesiæ permittuntur.
161. Si quid venumdatum est, non subrepat avaritiæ malum, sed dum hoc nemini noceat, semper aliquantulum vilius detur quam a sæcularibus datur, ut in omnibus glorificetur Deus.
162. Ante omnia Superior ne dissimulans aut parvipendens salutem animarum sibi commissarum, non plus gerat sollicitudinem de rebus transitoriis et terrenis atque caducis sed semper cogitet quia animas suscepit regendas de quibus et rationem redditurus est.
163. Reluceat sancta paupertas in ædificiis, in utensilibus, in vestimentis, in victu et etiam in ornamentis altarium et vasibus sacris quibus tamen accedere potest decor ingenuus qui pietatam foveat.
164. Sint omnia munda et nitida, prœsertim indumenta ministrorum, linteamina et cætera sacra.
165. Ad imitationem Salvatoris nostri, religiosi laborent ut pauperes, vitamque in egestate degant ad expianda peccata, ad spargendum bonum odorem Christi, et ut possint exsuperfluo adjuvare qui laborant ad salutem Infidelium.

B. CONSTITUTIONS DE 1932

PAX CHRISTI

CONSTITUTIONES
CONGREGATIONIS MONACHORUM CISTERCIENSIUM
SANCTAE FAMILIAE.

PARS PRIMA

DE FINE ET NATURA
CONGREGATIONIS NOSTRÆ

1. Finis proprius hujus Religionis est :

1° Vitæ contemplativæ et pænitentis beneficia offerre animabus quæ ad perfectionem in hoc statu a Deo vocatæ sunt ;
2° Efformare cœtum monachorum qui oratione et pænitentia sese impedant saluti infidelium.

2. Militamus sub Regula Sancti Benedicti juxta præsentes Constitutiones et Statutum primordiale Cisterciense.

PARS SECUNDA

DE REGIMINE CONGREGATIONIS.

Caput Primum - DE CAPITULO GENERALI CONGREGATIONIS (Carta Caritatis III)
(C. Trap.1)

3. Summa Congregationis potestas est penes Capitulum Generale salvo jure Capituli Generalis Ordinis. Idem supremo judicio statuit de causis mere regularibus ad ipsum delatis. Integrum vero est cuique ut ad Abbatem Generalem et ab illo ad Sanctam Sedem provocet.

(C. Trap.2)

Capituli Generalis hæc sunt :

1° Præsidem et Assistentes eligere eorumque administrationem officii observare ;
2° Præsidis et aliorum abbatum aut Priorum Titularium abdicationem muneris recipere aut eos, si opus sit, ab officio movere ;
3° De novi Monasterii fundatione statuere, salvo jure Sanctæ Sedis et Capituli Generalis Ordinis ;
4° Vendendi, alienandi, mutuandi e Sacrorum Canonum præscripto, potestatem facere.
5° Leges condere consentaneas Constitutionibus Congregationis, salvis tamen. Regula et Constitutionibus Ordinis ;
6° judicare, punire sodales legum violatores.
7° Abusus in relationibus Visitatorum notatos abolere.

(C. Trap.3)

Capitulum Generale rite quotannis convenit in Cœnobio Nostræ Dominæ annamitensis die duodecima Septembris.

(C. Trap.4)

Abbates munere fungentes, Priores Titulares et Superiores ad nutum, omni post posita excusatione, ad Capitulum Generale convenient, illis solis exceptis quos corporis infirmitas retinuerit, aut qui in remotioribus partibus habitantes eo termino venerint qui eis fuerit a Capitulo constitutus.

(C. Trap.7)

(C. Trap.6)

Præses Generali Capitulo nativo jure præest.
Assistentes et Secretarius Generalis intersunt Capitulo Generali at sine jure suffragii deliberativi.
In Capitulo quisque sedet ut sua ejusque Domus præstat. Itaque Abbates primum, deinde Priores Titulares tum reliqui Assistentes et Secretarius Generalis infimo loco sedent.

(C. Trap.9)

1°- Ut de qua re in Capitulo (sive Generali sive Conventuali n° 46) decernatur, sufficit absolute major suffragiorum numerus demptis nullis.
2°- Post duo scrutinia inefficacia, in tertio sufficit numerus relative major.
3°- Quod si suffragia aequatia fuerint, post tertium scrutinium, præses suo voto paritatem dirimat, aut, si agatur de electione, et præses suo voto paritatem dirimere nolit, electus habeatur senior ordine vel prima professione vel aetate.
4°- Excipitur tamen electio Prœsidis vel Abbatum seu Priorum Titularium pro quà majoritas absoluta suffragiorum omnino requiritur, quæ si in primo et secundo scrutinio non fuerit obtenta, ultiora semper fiant scrutinia donec obtineatur.

(C. Trap.10)

Ad canonicam depositionem Præsidis et Abbatum seu Priorum Titularium, binæ tertiæ suffragiorum requiruntur partes.

(C. Trap.11)

Suffragiorum latio fit secreto

1° in quacumque electione
2° quandocumque a jure præscribitur, et
3° quando unus e Capitulo id postulet.

(C.Trap.12)

Dum Pater Visitator rationem reddit Visitationis regularis, quam in aliquo Monasterio peregit, Superior hujusce monasterii sit præsens ; sed si forte Capitulum Generale velit aliquid decernere aut sententiam ferre de eo, egrediatur e Conclavi capitulari : idem præstet quisquis apud Capitulum speciatim est in causa.

(C. Trap.14)

Si aliqua Ecclesia pauperiem intolerabilem incurrerit Abbas illius Cænobii coram omni Capitulo hanc causam intimare studeat. Tunc singuli Abbates charitatis igne succensi, illius Ecclesiae penuriam rebus a Deo sibi collatis, prout habuerint, sustentare festinent.

Caput Secundum - DE PRÆSIDENTE

(C. Trap.15)

Præter Generalis Capituli Congregationis potestatem, oportet supremum aliquem esse in Congregatione Moderatorem qui perpetuo tueatur observantiam institutorum et negotia expediat quæ ad totam Congregationem spectant. Hujusmodi potestatem obtinet Præses suo consilio adjutus.

(C. Trap.16)

Legum proprie nominis ferendarum jus non habet, neque de bonis, neque de personis Communitatum statuere potest, sed tantum quædam ad tempus decernere ubi necessitas id postulet.

(C. Trap.17)

Negotia quorum expeditio ad Capitulum Generale pertineat ad ipsum differet si commode id fieri possit.
De cæteris Præses agat cum consilio suo. At, si suffragia adhibentur, minime ipse tenetur sententias plurimum sequi, nisi in casibus n° 34 citatis.

(C. Trap.19)

Generalis Capitulo Congregationis rationem reddere tenetur administrationis suæ.

(C. Trap.20)

Ad Præsidem spectat jus confirmandi omnium Abbatum seu Superiorum Titularium elationes per se aut per delegatum, annuente Abbate Generali.

(C. Trap.19)

Debet etiam quinto quoque anno relationem de statu Congregationis ad Sanctam Sedem per documentum mittere, subsignatum a se cum suo Consilio, ad formam decreti S.S. de Religiosis, die 8 Martii 1922.

(C. Trap.21)

Præses per se, vel per alium ab ipso delegatum :

1° Debet tribusquibusque annis visitare omnia Monasteria Congregationis,
2° Item quotannis visitat eas Domos quæ Domum Matrem non habent, vel ab ea non pendent.

(C. Trap.22)

21. Confessiones excipere potest alumnorum Congregationis qui sponte id petierint, servato Canone 518 C.J.C. 2-3.

(C. Trap.23)

22. Quisque ex Congregatione liberum cum ipso epistolarium commercium habeat.

(C. Trap.24)

23. Præsidi poenas inferenti, si quis forte in aliquo deliquerit, debetur obedientia non secus ac Capitulo Generali.

(C. Trap.25)

24. Præses in suo munere est perpetuus. Ipso facto electionis suæ Superior constituitur Cænobii Nostræ Dominæ Annamitensis.

(C. Trap.26)

(Carta Car. IV)

25. Eligatur e gremio Congregationis et in Generali Capitulo Plenario renuntietur ab omnibus Superioribus Communitatum præsentibus et a fratribus Cænobii Nostræ Dominæ Annamitensis professis votorum perpetuorum qui sunt in sacris constituti.

(Can.504)

26. Ad munus Præsidis inhabilis est qui non est sacerdos, qui nostrum ordinem professus non est a decem saltem annis a prima professione computandis, et qui non est ex legitimo matrimonio natus et annos quadraginta non expleverit.
27. Pro electo habetur is quem major pars suffragiorum id est numerus medietate major, nominaverit ad normam n° 10 vel juxta regulas juris postulaverit.
28. Abbatis Generalis Ordinis est electionem Præsidis ratam habere.

(C. Trap.28)

29. Capitulum Generale quotannis designabit unum ex Superioribus qui, eveniente decessu Præsidis, Congregationem moderetur, usque dum Abbas Generalis electum novum Præsidem confirmaverit. Is in fratres menses Capitulum indicet Alenarium in quo, ipso Præside novus Præses renunciabitur. Præses erit etiam Capituli defectu Præsidis.

Caput Tertium - DE ASSISTENTIBUS ET SECRETARIO GENERALI

(C. Trap.29)

(Can.516)

31. Consilium quod Præsidi adsit Assistentes quatuor constituunt. Eliguntur a Patribus Capitularibus ad quinquennium.

(C. Trap.30)

32. Minime oportet ut assistentes sint Abbates. Debent tamen esse Sacerdotes solemniter professi, nec trigesimo anno minores.

(C. Trap.31)

33. A Congregatione aput Præsidem constituuntur ut ejus gestionem adjuvent. Quare libere profiteantur oportet in Consilio quid censeant.
34. Assistentes jus deliberativi suffragii habent :

1° In demissione alicujus ex Assistentibus et electione successoris.
2° In approbatione Fundationis novæ, salvo jure Abbatis Generalis Ordinis et servatis S.S Canonibus.
3° In permissione danda venditionum, alienationum, mutuationum secundum sacrorum Canonum præseripta.
4° In convocatione extraordinaria Capituli Generalis.
5° In acceptanda renuntiatione Abbatis vel Prioris Titularis, aut in danda facultate ad eorum canonicam depositionem, modo hæc negotia non possint differri usque ad tempus Capituli Generalis, cui speciali modo reservatur.
6° In decernenda dimissione professi a votis temporariis si causa ad Præsidem deferatur.
7° In sententia dimissionis ferenda professi votorum solemnium, servatis de jure servandis.

(C. Trap.33)

35. Assistentes, nisi sint Abbates, non possunt ad faciendam Visitationem regularem mitti.
37. Unus e quatuor Assistentibus nomen et munus nanciscitur Secretarii Generalis. Eligitur a Generali Capitulo.
38. Defuncto Præside, Secretarius Generalis scripta et omnia documenta quæ erant in possessione ejus colliget et obsignabit coram testibus custodietque diligenter usque ad confirmationem electionis Præsidis cui omnia tradet.


39. Si quis ex Assistentibus mortuus fuerit vel ab officio decesserit qualicumque causa, Præses cum Consilio elegit illi successorem et in hoc officio fungetur usque ad novas electiones quinquennales.

Caput Quartum - DE PATRIBUS IMMEDIATIS

Carta Charitatis. C.II)

(C. Trap.41)

40. Communitates Congregationis nostræ ex veteri Instituto Cisterciensi dividuntur in Domos Matres et Filias. Abbates seu Priores Titulares Domorum Matrum Patres Immediati vocantur.
41. Hæc Pater Immediatus præstat :

1° Visitationem regularium Domorum suæ Filiationis per se vel per Abbatem seu per Priorem ab ipsa delegatum, quotannis peragit salvo jure Præsidis et Abbatis Generalis ;
2° Curam habet Domus filiæ Superioris destitutæ ;
3° Electioni novi Abbatis vel Prioris Titularis jure nativo præest.
4° Novæ fundationis Superiorem designat et administrationem retinet donec Abbas vel Prior Titularis in ea electus fuerit ;
5° Confesssiones audire potest personarum in Domibus filiationis suæ, id tamen sine causa ne faciat per modum habitus ;
6° Liberum epistolarum commercium habet eum omnibus alumnis uniuscujusque Domus-Filiæ.

Caput Quintum - DE ABBATE VEL PRIORE TITULARI

(Sancta Reg. II, LXIV)

(C. Trap.43)

(Can.532)

42. Superior Titularis Abbas vel Prior spiritualem jurisdictionem et temporalem administrationem monasterii exercet. Ipse solus potest per se vel per subditum ab id expresse deputatum expensas et actus juridicos ordinariæ administrationis valide facere.
43. In casibus sub n° 46 relatis, invalide agit, etiam in foro civili, absque prævio beneplacito sive Sanctæ Sedis, sive Capituli Generalis vel Conventualis.

(C. Trap.44)

44. In munia communitatis confert haud aufert, prout expedire potest ea tamen ratione quæ infra Art. 174 dicetur.

(C. Trap.45)

45. In rebus majoris momenti et in causis a sacris Canonibus indictis, sententiam Conventus rogat.

(C. Trap.46)

46. Licet juxta Regulam possit Superior, post auditum consilium fratrum, quod utilius judicaverit, facere, attamen :

(Can. 534)

(Can. 1531)

I- res pendeat ex majore parte suffragiorum Capituli Conventualis et obtineatur beneplacitum Capituli Generalis, et Sedis Apostolicæ, quoties agitur :

1°- de rebus pretiosis alienandis,
2°- de bonis tam mobilium quam immobilium alienandis, quorum valor superet summam triginta millia francorum.
3°- de contrahendis debitis et obligationibus ultra indicatam summam per annum ; aut de ineundo quolibet alio contractu quo conditio Monasterii pejor fieri possit, ultra eamdem summam,
4°- de locatione bonorum si valor locationis excedat triginta millia francorum et locatio fiat ultra novennium ;

II- res pendeat ex majore parte suffragiorum Capituli Conventualis et obtineatur beneplacitum Capituli Generalis, quoties agitur :

1°- de bonis alienandis quorum valor decem millia francorum attingat,
2°- de contrahendis debitis et obligationibus, quæ decem millia fracorum attingant per annum, aut de ineundo quolibet alio contractu conditio Monasterii pejor esse possit, quæ eamdem summam attingat,
3°- de bonorum emptione immobilium, de ædificii contructione, de alia pro immobilibus impensa extraordinaria et notabili quæ decem millia francorum superet.
4°- de locatione bonorum si valor locationis excedat triginta millia francorum et locatio non fiat ultra novennium ; aut si valor locationis excedat decem millia francorum et locatio fiat ultra novennium.
5°- de negotiatione artificiali aggredienda ;

III- res pendeat ex majore parte suffragiorum Capituli Conventualis, quoties agitur :

1° de bonis alienandis quorum valor superet mille francos.
2° de locatione quæ excedat mille francos et locatio fiat ultra novennium,
3° de aliqua impensa ordinaria pro mobilibus quæ superet decem millia francorum,
4° de litibus movendis si agatur de negotiis quæ decem millia francorum attingant
5° de deleganda alicui gravis negotii procuratione,
6° de novitio ad professionem et de religioso ex alio monasterio Ordinis Nostri ad novam stabilitatem admittendis,
7° de dimissione professi votorum temporariorum.

(C.647)

IV- Quoties vero agitur de contractibus, serventur Canones C.J.C. 536, 1529 et 1543 congrua congruis referendo.

(C. Trap.47)

47. Vocales in Capitulo sunt :

Superior, nimirum Abbas, Prior Titularis vel Superior ad nutum in casibus prævisis n° 60.
Omnes Choristæ solemniter professi, in sacris constituti, in Monasterio satabilitate firmati.

(C.Trap.48)

48. Suffragia non requirantur, nisi proposita prius re deliberanda.

(C.Trap.49)

49. Scrutinio peracto, Abbas cum Prior et Subprior diribeat suffragia. Postea publice annuntiet numerum suffragiorum favorabilium, et consequenter rem acceptatam esse vel rejectam. Si autem agatur de admittendo novitio ad professionem vel religioso ex alio Ordine aut alia domo, paritas suffragiorum pro negativa habebitur.

(C. Trap.50)

50. Quod decretum fuerit, statim in libro Actuum Capituli referatur, subscribendum ab Abbate cum duobus vel tribus officialibus Monasterii.

(C. Trap.51)

51. Pro minoribus rebus tractandis habeat Abbas consilium particulare, hoc saltem tribus religiosis munere fungentibus constabit.

(C. Trap.52)

52. Sumptuariæ rationes Domus etiam quoad eleemosynas, diligenter sunt curandæ et Visitatori exhibendæ.

(C. Trap.53)

53. Ut Superior abesse possit a sede decem dies aut amplius usque ad viginti, id admoneat Patrem Immediatum ; ut amplius viginti, permissum petat a Præside.

Caput Sextum - DE VISITATORE REGULARI.

(Carta Charitatis II)

(C.Trap.54)

(Can. 511)(Can. 512)

54. Singula Congregationis Monasteria singulis annis visitari debent.

(C. Trap.55)

55. Duo Abbates seu Priores quorum Domus est antiquior facient una simul regularem Visitationem Cœnobii Nostræ Dominæ Annamitensis.

(C.Trap.56)

56. Cætera Monasteria Visitatorem habeant quotannis Patrem Immediatum aut ejus delegatum, nisi prius Abbas Generalis ea visitaverit.

(C.Trap.57)

(Can.513)

57. Ex recta ratione conficiendæ Visitationis pendet maxime conservatio regularis diseiplinæ. Idcirco Visitatores se obligatos sciant interrogandi religiosos omnes et cognoscendi de iis quæ ad Visitationem spectant ; omnes aut religiosi obligatione tenentur respondendi secundum veritatem, nec Superioribus fas est quoquomodo eos ab obligatione avertere aut Visitationis scopum aliter impedire et delinquentes in hac re nepurre incurrent poenas a jure indictas C.2415.
58. Peracta Visitatione, Pater Immediatus accuratam relationem ad Præsidem intra duos menses mittat.

Caput Septimum - DE ELECTIONIBUS ABBATUM

(Sta.Reg. LXIV ; Carta Char. IV)

(C.Trap.59)

59. Si qua Domus Congregationis nostræ Abbate proprio fuerit destituta, Pater immediatus omnem curam habeat ordinationis illius, donec in ea Abbas alius eligatur.

(C.Trap.60)

1° - Terminus ad electionem assignandus debet ad minus esse quindecim dierum, ad summum autem, justo cessante impedimento, trium mensium.
2° - Si tamen ab deficientiam numeri religiosorum vel deficientem copiam rei familiaris non judicetur opportunum ut electio fiat, Pater Immediatus, consentiente Præside, communitati præponat Superiorem ad nutum, sed non ultra triennium ; quod si alias ob causas electioni supersedendum videatur, vel ultra triennium electio differenda sit, ad Abbatem Generalem recursus habeatur.

(C.Trap.61)

61. Præfixa et nominata die electionis, convocentur omnes de jure electores, scilicet Superiores quorum Domus ex isto Cœnobio exierunt et omnes Monachi ejusdem Cænobii solemniter professi, stabilitate firmati, in sacris constituti, qui impedimento canonico non detineantur.

(C.Trap.61)

62. Absentes non possunt per litteras suffragium mittere nec procuratorem ad eligendum constituere.

(C.Trap.62)

(Can.506)(Can.160-182)

63. Quoad modum et formam electionis serventur præseripta Codicis Juris Canonici et Ritualis Cisterciensis.

(C.Trap.64)

64. Ad validitatem tamen electionis requiritur absoluta suffragium majoritas, juxta superius dicta art.9, 4°.

(C.Trap.65)

65. In electo requiritur ætas sin minus annorum quadraginta et ut sit sacerdos Ordinis nostri, solemniter professus, et habeat decem saltem annos vitæ religiosae in Ordine Nostro a prima professione computandos. In casu extraordinario postulatio admitti potest ad normam Can.179 et seq C.J.C.

(C.Trap.66)

66. Licet cuique Matri Ecclesiæ non solum de Monachis filiarum suarum Ecclesiarum, sed de ipsis quoque Abbatibus earum libere sibi, si necesse fuerit, assumere Abbatem.
67. Qui electus fuerit Abbas emittet Professionem fidei secundum formam a sede Apostolica probatam coram Capitulo et simul abjurare debebit Modernismum.

(C.Trap.67)

68. Acta electionis ad Præsidem confirmantur qui ipse pro obtinenda confirmatione quam primum transmittet ea ad abbatem Generalem dicens illi sententiam suam de hac electione.
69. Ante acceptam confirmationem non licet electo se immiscere administrationi officii sive in spiritualibus sive in temporalibus.

(C.Trap.67)

70. Confirmatus Abbas seu Prior Titularis ex Regula Sancti Patris Nostri Benedicti et ex jure Ordinis in suo munere est perpetuus.

(C.Trap.68)

71. Eodem ritu quo Abbates, eligantur Priores Titulares.

Caput Octavum - DE NOVI MONASTERII FUNDATIONE

(C.Trap.69)

(Can.495) (Can.497)

72. Novæ Domus sine expressa et prævia Sedis Apostolicæ licentia necnon Ordinarii loci consensu in scriptis data fundari et erigi non poterunt. Quas licentias nullus, nisi Capitulo Generali Ordinis et Congregationis assentiente, petere præsumat.

(C.Trap.70)

73. Quantum fieri poterit, nulla nostra construenda sunt Cænobia in civitatibus aut vicis, sed in locis a conversatione hominum semotis.

(Can.496)

74. In alia diœcesi Domus non erigatur nisi Ordinis hujus loci scripto nobis permiserit vivere secundum Regulam, Constitutiones et Consuetudines nostras et nisi judicari prudenter possit religiosos in hoc loco Regulam observare et vitam sustinere posse labore manuum suarum.

(C.Trap.72)

75. Omnes Ecclesiæ nostræ in memoriam Beatissimæ Virginis Mariæ, cæli et terræ Reginæ, fundentur ac dedicentur.

PARS TERTIA

DE INGRESSU IN CONGREGATIONE NOSTRA

Caput Primum - DE CANDIDATORUM ADMISSIONE.

(Santa Regula : LVIII, LIX, LX).

(Can.542)

(C. Trap. 144)

76. Invalide ad novitiatum admittuntur :

- Qui sectæ acatholicæ adhæserunt ;
- Qui ætatem ad novitiatum requisitam non habent ;
- Qui Congregationem ingrediuntur vi, metu gravi Superior eodem modo induetus recipit ;
- Maritus, durante matrimonio ;
- Qui obstringuntur vel obstricti fuerunt vinculo professionis religiosæ ;
- Hi quibus imminet pœna ob grave delictum commissum de quo acciti sunt vel accusari possunt ;
- Episcopus sive residentalis sive titularis, licet a Romano Pontifice sit tantum designatus ;
- Clerici qui ex instituto Sanctæ Sedis jurejurando tenentur operam suam novare in bonum suæ diœcesis vel missionum, pro eo tempore quo jusjurando obligatis perdurat.

77. Illicite, sed valide admittuntur :

- Clerici in sacris constituti, inconsultes quod eorum discessus in grave animarum detrimentum cedat, quod aliter vitari minime possit.
- Aere alieno gravati qui solvendo pares non sint ;
- Reddendæ rationi obnoxii aut aliis sæcularibus negotiis implicati, ex quibus lites et molestias religio timere possit ;
- Filii qui parentibus, id est patri vel matri, avo vel aviæ, in gravi necessitate constitutis, opitulari debent, et parentes quorum opera sit ad liberos alendos vel educandos necessaria ;
- Ad sacerdotium in Ordine destinati, a quo tamen removeantur irregularitate aliove canonico impedimento ;
- Orientales in latinis monasteriis sine venia scripto data Sacræ Congregationis pro Ecclesia Orientali.

(C. Trap.146)

78. Superiores præterea diligentur exquirant quo spiritu, qua mente ac voluntate, id regularis vitæ genus elegerint, quem sibi finem proposuerint, num zelo melioris frugis ac perfectionis vitæ, et ut Deo liberius famulari possint, an potius levitate vel humano aliquo affectu aut inordinato animo ducantur.
79. Ab postulatum nullus admittitur ante annum ætatis decinum quintum.
80. Insuper, sine speciali ratione non admittentur novitii e Nostra seu quolibet Ordine vel Congregatione ejecti, ilegitimi et vidui et qui formaliter seu æquivalenter dimissi fuerunt qualibet ex causa e Seminariis vel e Collegiis ecclesiasticis seu religiosis.

(Can.544, 1-2)

(C.Trap.148)

81. Omnes aspirantes, qui non sunt Clerici, debent exhibere, præter testimonium baptismatis et confirmationis, testimoniales litteras Ordinarii originis et cujusque loci in quo, post expletum decimum quartum ætatis annum, morati sunt ultra annum moraliter continuum.

(Can.544, 4)

82. Pro clericis admittendis, præter testimonium Ordinationis, sufficiunt litteræ testimoniales Ordinariorum in quorum diœcesibus post Ordinationem ultra annum moraliter continuum sint morati.

(Can.544, 5)

83. Religioso professo alius religionis ad nostrum Ordinem ex venia Sedis Apostolicæ transeunti, satis est testimonium Superioris Majoris prioris religionis.

(C.Trap.149)

84. Si agatur de admittendis illis qui in Seminario, collegio vel alius religionis postulatu aut novitatu fuerunt, requiruntur, præter superenumerata documenta, juxta eorum conditionem, litteræ testimoniales juramento firmatæ, datæ pro diversis casibus a rectore Seminarii vel collegii, audito Ordinario loci, aut a majore religionis Superiore, salvo præscripto in articulo præcedenti N° 82 pro clericis admittendis.

Caput Secundum - DE POSTULATU

(Can.539, 1)

85. Omnes postulantes probantur decem et octo menses in suo habitu supra quem induunt cappam albam cum caputio.

(Can.539, 2)

86. Superior potest prorogare postulatum sed non ultra sex menses ; Potest etiam si agitur de choristis, postulatum contrahere, sed hoc non faciat sine aliqua speciali ratione.
87. Nihil exigitur pro impensis postulatus sed quidquid postulantes et novitii, non secus ac professi, acquirunt labore, industria, officio etiam sacro vel dono in intuitu Religionis facto, Religioni acquirunt.
88. Postulantes res suas omnes ordinent et ab omni impedimento sæculi se excutiant ut possint quieta mente vacare Deo ; statuant in primis de usui bonorum suorum, nam etsi durante novitiatu servabunt proprietatem, administrationem et usumfructum bonorum istorum, attamen eis non utentur, sed quidquid in promptu habebunt in cella, in oratorio et ubique Communitatis erit.

(Can. 570, 2)

89. Quæ aspirans attulerit et usu consumpta non fuerint, si e Congregatione, non emissa professione egrediatur, ei restituatur.

(Can.541)

90. Postulantes antequam novitiatum incipiant, exercitiis spiritualibus vacent per octo integros dies, et juxta prudens confessarii judicium, præmittant generalem anteactæ vitæ confessionem.

Caput Tertium. - DE NOVITIATU

(Can.543)

91. Jus admittendi ad habitum et Novitiatum pertinet ad Superiorem Domus cum suffragio consultativo Capituli Conventualis.
92. Duo erunt anni Novitiatus.

(C.Trap.153)

93. Novitii eisdem cibis vescantur ac religiosi, eisdemque horis laborent, quiescant, legant et dormiant. Jejunia autem, Ecclesiæ seu Religionis non servant, nisi vigesinum primum ætatis annum expleverint.

(C.Trap.154)

94. In Ecclesia, in refectorio et ubique, ordine suo sicut monachi, conventum teneant.

(Can.564)

95. Novitiatus ab ea parte domus, in qua degunt professi, sit, quantum fieri potest, segregatus ita ut, sine speciali causa ac Superioris licentia, novitii nullam habeant communicationem cum professis, neque hi cum novitiis.

(C.Trap.156)

Can.563, 3
96. Novitiis nulla committatur administratio.
Ad studiis dedita opera cessabunt durante saltem anno canonico.

(C.Trap.157)

(Can.559)

97. Ipsis instituendis deputetur Magister qui sit annos natus quinque saltem ac triginta, decem saltem ab annis a prima professione in Ordine nostro professus, sacerdotali ordini initiatus et, quantum per Superiorum diligentiam et vires fieri poterit, vitæ anteactæ exemplo præstantior ; orationi præterea et mortificationis operibus addictus, prudentia caritateque refectus.

(C.Trap.158)

(Can.566)

98. Sit etiam pro novitiis locus deputatus, ut lectionibus vacent et instructiones magistri audiant, necnon Oratorium quod sit illis proprium.
99. Confessarios habeant ordinarios extraordinarios, ad normam Can.566. C. J. C.

(Can.891)

100. Magister novitiorum ejusque socius sacramentales confessiones suorum alumnorum ne audiant nisi novitii ex gravi et urgente causa, in casibus particularibus sponte id petant.
101. Vestimenta Novitiorum sunt : tunica, scapulare et eappa, et accincti sunt cingulo : hæc omnia ex gossypio albo.

(Can.568)

102. In novitiatus decursu non possunt novitiis obligare bona sua vel eis quovis modo renuntiare etiam in favorem Monasterii.

(Can.571, 1)

103. Novitius non secus ac postulans potest Religionem libere deserere aut a Superiore quavis jussa causa dimitti quin Superior teneatur dimissionis causam patefacere. Exacto novitiatu, si judicetur idoneus, novitius ad professionem admittatur secus dimittatur, si dubium supersit sitne idoneus, potest a Priore, probationis temporis, non tamen ultra sex menses, prorogari.
104. Ad professionem non admittantur novitii quorum infirma vel debilis valetudo nostræ Religionis austeritatibus omnino impar est.

(Can.571, 3)

105. Votis nuncupandis, spiritualia exercitia novitius præmittat per decem solidos dies.

Caput Quartum - DE PROFESSIONE TEMPORARIA

(Can.574, 1)

106. Exacto tempore novitiatus et expleto decimo nono ætatis anuo novitii si judicentur idonei consentiente Capitulo Conventuali juxta dicta ad Art 46, III,6° +49 emittant vota simplicia ad triennium valitura, vel ad longius tempus, si aetas ad solemnem professionem requisita longius distet.

(Can.569, 3)

Ante professionem votorum temporariorum novitius testamentum de bonis præsentibus vel forte obventuris libere condat.

(Can.583, 2)

Hoc testamentum post professionem mutare sine licentia Sedis Sanctæ, vel si res urgeat, nec tempus suppetat ad eam recurrendi, sine licentia Præsidis, aut si nec ille adiri possit, localis.

(C.Trap.162)

(Can.580)

107. Professi votorum temporariorum dominium radicale suorum bonorum retinebunt, sed eis omino interdicta est administratio et reddituum erogatio atque usus.

(C.Trap.162)

(Can.569, 1)

Debent propterea ante professionem pro tempore quo in eadem votorum temporariorum professione permanserint, suorum bonorum administrationem cedere cui maluerint et de eorumdem usu et usufructu libere disponere, etiam favore sui Monasterii, si ita pro eorum libitu existimaverint.

(Can.569, 2)

108. Ea cessio ac dispositio si praetermissa fuerit ob defectum bonorum et hæc postea supervenerint, aut si facta fuerit et postea alia bona quovis titulo obvenerint, fiat aut iteretur secundum normas N°.107 statutas, non obstante temporaria professione emissa.

(Can.580, 3)

Hanc cessionem ut dispositionem professus mutare potest de præsidis licentia, dummodo mutatio, saltem de notabili bonorum parte, non fiat in favorem Religionis.

109. Per discessum a Religione, ejusmodi cessio ac dispositio habere vim desinit.
110. Professi votorum temporariorum Regulam observare debent et choro interesse ut solemniter professi, non tenentur tamen si non sint in sacris constituti, ad privatam recitationem Divini Officii.

Caput Quintum - DE PROFESSIONE SOLEMNI.

(C.Trap.166)

(Can.574, 2)

111.

1°- Monachi, post triennium votorum temporariorum et expleto vicesimo quinto aetatis anno, vota solemnia emittant vel ad sæculum redeant. Attamen Abbas, ex justis causis et rationabilibus, poterit, renovata a religioso temporaria professione, tempus votorum votorum temporariorum prorogare, ita tamen ut computato tempore primæ professionis et prorogationis summa sex annios non excedat.
2°- Abbas professionem accipiens solemnem debet profitentis parochum baptismi de eadem certiorem reddere.

(Can.581, 2)

(C.Trap.167)

112. Religiosus intra duos menses proximos ante professionem votorum solemnium, omnibus bonis quæ actu habet renuntiare debet. Hæc renuntiatio tantum post professionem editam vim atque exitum habet, servato canone 581, 2.

(C.Trap. 168)

113. Pro admittendo professo ad vota solemnia iterum requiruntur conventus suffragia secreta, quæ tamen in hoc casu, sunt mere consultativa.
114.Vota emittantur ad normam Ordinis Cisterciencis de stabilitate, conversione morum et obedientia juxta Regulam Sancti Benedicti observandam et servetur ritus a Sancta Regula præscriptus.
115.Voto perpetuo stabilitatis obstringimur ad perseverandum usque ad mortem non tantum in Ordine et Congregatione sed et in Domo in qua professionem fecimus.
116.Voto conversionis morum conari tenemur ad extirpanda vitia et ad acquirendas virtutes non omni modo sed per observantiam Regulæ et Constitutionum.
117.Ex voto obedientiæ, fratres obligantur ad omnia quæ Superior præcipit secundum Regulam et Constitutiones sive directe et expresse, sive indirecte et implicite, et quidem si præcipiat in virtute sanctæ obedientiæ in virtute sanctæ obedientiæ in nomine Domini Nostri Jesu Christi vel simili forma tenentur sub mortali, sub veniali autem si alia forma utatur.
118.Per votum solemne Paupertatis, fratres jus proprietatis in omnem rem temporalem, pretio æstimabilem, abdicant, nec usum nec dispositionem independenter licite habere possunt, nec quidquam ut proprium possidere valent, nec ipsum possidendi capacitatem retinent.
119.Votum castitatis legem cælibatus observandam graviter præcipit, et insuper novo titulo, vetat quidquid opponitur Castitati.

Caput Sextum - DE NOVA STABILITATE

(C.Trap.169)

(Can.632)

(Can.634)

120. Religiosi nostri nequeunt e monasterio suæ stabilitatis ad aliud monasterium Ordinis transire absque magna necessitate, nec sine venia Apostolocæ Sedis et obtento consensu proprii Abbatis atque conventus cui associandus est idque postquam per annum integrum in Cænobio pro quo postulet conversatus fuerit in ultimo ordine religiosorum.

(C.Trap.170)

120. Consensus Capituli requiratur per suffragia secreta quæ sunt deliberativa.

Caput Septimum - DE RELIGIOSIS EX ALIO ORDINE VENIENTIBUS.

(Santa Regula LXI.)

(C.Trap.171)

(Can.632)

122. Religiosus ex alio Ordine seu Congregatione apud nos adscisci cupiens, non admittatur, nisi de Apostolicæ Sedis licentia, et servetur Can. 633 C.J.C.

(C.Trap.172)

(Can.634)

123. Is per triennium in tirocinio maneat, et si in pristina religione vota perpetua jam emiserit, post novitiatum, prætermissa professione temporaria, vel admittatur ad professionem solemnem per suffragium deliberativum, vel ad pristinam redeat religionem, jus tamen est Abbati eum probandi diutius, sed non ultra annum ab expleto novitiatu.

Caput Octavum - DE FRATRIBUS CONVERSIS.

(C.Trap.173)

124. Fratres Conversos in Ordine suscipimus qui participes fiant nostrorum tam spiritualium quam temporalium bonorum tamquam filii ejusdem familiæ. Voce activa et passiva non gaudent.

(C.Trap.175)

125. Pro Conversorum admissione ad postulatum, et novitiatum et subsequentem professionem tam temporariam quam solemnem observanda sunt quæ pro choristis præcipiuntur, necnon pro eorum dimissione durantibus votis temporariis, requiruntur suffragia sicut et pro Monachis.

(C.Trap.176)

126. Expleto novitiatus tempore, vota simplicia ad triennium valitura, et, post vota temporaria, ad solemnia nuncupanda vota vocari vel ad sæculum redire poterunt, servatis, pro novitatu, votis temporariis et solemnibus, omnibus regulis ut supra pro monachis.
127. Vestimenta Novitiorum sunt tunica et scapulare ex gossypio coloris albi cun cingulo ex gossypio fusei coloris et Cappa alba. Professi autem habent tunicam albam, scapulare nigrum, cingulum ex corio et cappam albam talarem.

(C.Trap.178)

128. Qui habitum conversi in Ordine susceperit, nunquam ad gradum choristarum transferri poterit.

(C.Trap.179)

129. Conversi missæ Conventuali dumtaxat diebus festis feriatis assistant, aliis diebus oratione mentali peracta et audita missa privata, opera quæ eis fuerint demandata sedulo exsequantur.
130. Chorus idem erit pro Choristis et Conversis.
131. Officium Beatæ Mariæ Virginis juxta Rubricam et modum in Breviario Cisterciensi ordinatum recitabunt quotidie et insuper integrum Rosarium. Qui vero ex causa officium Beatæ Mariæ Virginis cum fratribus recitare non possunt, ad illud non tenentur nisi devotione.
132. Novitii Conversi Patrem Magistrum proprium habeant et locum deputatum ut lectionibus vacent et instructiones audiant. Pater Magsister adjuvetur ab uno ex professis Conversis cui nomen erit adjutor.

(C.Trap.181)

133. Habeant Conversi plures sacerdotis Monachos ab Abbate deputatos, qui eorum confessiones Conversorum vocatum, qui eos doctrina christiana et Regula instruat.

(C.Trap.182)

134. Conversi reficiuntur in mensa communi sicut et monachi, sed jejunia non servant, nisi quæ sunt ab Ecclesia praescripta.
135. Quæ de observantiis Religionis nostræ statuuntur valent pari jure de choristis et de conversis nisi ex contextu sermonis vel rei natura aliud constet.

PARS QUARTA

DE EGRESSU E CONGREGATIONE

Caput Primum - DE EGRESSU LICITO

(Can.637)

136. Professis a votis temporariis, expleto tempore votorum, libere potest Religionem deserere.

(Can.638)

137. Indultum exclaustrationis vel sæcularizationis solus Summus Pontifex dare potest.

(Can.639)

138. Qui indultum exclaustrationis a Santa Sede impetravit, votis cæterisque suæ professionis obligationibus, quæ suo statu componi possunt, manet obstrictus, exteriorem tamen debet habitus tempore indulti caret voce activa et passiva, sed gaudet privilegiis mere spiritualibus suæ Religionis et Ordinario territorii ubi commoratur loco Superiorum propriæ Religionis, subditur etiam ratione voti obedientiæ.

(Can.640, 3)

139. Religiosus qui indultum sæcularizationis obtinuit ad claustra nostra redire petens non poterit admitti sine Apostolico indulto, novitiatum ac professionem instaurabit et locum inter professos obtinebit a die novæ professionis.

(Can.643, 1)

140. Qui e Religione, expleto votorum temperariorum tempore aut obtento secularizationis indulto, egrediuntur vel ex eadem fuerint dimissi nihil possunt repetere ob quamlibet operam Religioni præstitam.

Caput Secundum - DE EGRESSU ILLICITO.

(Can.2386)

141. Religiosus fugitivus, scilicet qui sine Superioris licentia Domum religiosam deserit cum animo tamen revertendi, ipso facto incurrit in privationem officii, si quod in Religione habeant et in suspensionem Abbati proprio reservatam, si sit in Sacris cum autem redierit, punietur secundum Regulam.

(Can.644)

(Can.2385)

142. Professus votorum perpetuorum qui a Monasterio illegitime egreditur cum animo non revertendi vel legitime egressus non redit eo animo ut religiosæ obedientiæ se subtrahat apostata est et contrahit ipso facto excommunicationem Abbati proprio reservatam ; et si redierit perpetuo caret voce activa et passiva ac præterea activa et passiva ac præterea punietur ad normam Regulæ.
143. Professus votorum temporariorum qui sine animo revertendi Monasterio illegitme deserit non censetur apostata et æquiparandus est fugitivis.

(Can.645, 1)

144. Apostata et fugituvus ab obligatione Regula et votorum minime solvuntur et debent sine mora ad Monasterium redire.

(Can.645, 2)

145. Superiores debent eos sollicit requirere et ipos, si vera pænitentia acti redeant, suscipere.

Caput Tertium - DE DIMISSIONE

(Can.646, 1)

146. Ipso facto tamquam legitime dimissi habendi sunt Religiosi :

1° publice apostatæ a fide Catholica,
2° qui cum muliere fugam arripuerit,
3° attentans aut contrahens matrimonium aut etiam vinculum, ut aiunt, civile.

Sufficit tunc ut Superior cum Capitulo Conventuali emittat declarationem facti, curet autem probationes facti collectas in Domus regestis asservare.

(Can.637)

147. Elapso votorum tempore professi ab emittenda nova professione excludi possunt a Superiore ob justas ac rationabiles causas non tamen propter infirmitatem nisi probetur eam ante professionem fuisse dolose reticitam aut dissimulatam.

(Can. 542)

148. Si quis forte post vota temporaria dimissus iterum nostræ Religionis nomen dare postulaverit, non recipiatur sine abbatis generalis et Sanctæ Sedis venia.
149. Is novitiatum et professionem iterare debet et in omnibus agere sicut cæteri postulantes, excepto quod habitum Religiosum absque ulla ceremonia induit.

(Can. 647)

150. Durantibus votis temporariis, Religiosi propter graves causas sive ex parte Religionis sive ex parte Religiosi dimissi possunt ab Abbate, servatis de jure servandis, ad normam C.647. C.J.C.

(Can. 649)

151. Ut professus a votis perpectuis dimitti possit, præcedant necesse est tria delicta cum duplici monitione ac defectu emendationis ad normam. C.656-662 C.J.C

(Can. 650)

152. Hæc si constiterint, Abbas cum Capitulo Conventuali, propensis omnibus facti adjunctis, deliberet num locus sit dimissioni et si major suffragiorum numerus pro dimissione steterit serventur præscripta juris Can.654-669.

(Can. 650, 3)

153. Jus est religioso suas rationes libere exponendi, ejusque responsiones in actis fideliter referendæ sunt.

(Can. 653)

154. In casu gravis scandali exterioris vel gravissimi nocumenti Communitati imminentis, Religiosus statim expelli potest, tunc Abbas cum consensu sui Capituli, reum ad sæculum remittet, habitu religioso deposito, et statim processus, si nondum fuerit institutus, instituatur ad normam juris can.663-666.

(Can. 672, 1)

155. Religiosus dimissus cujus vota non fuerunt soluta et qui per triennium argumenta plenæ emendationis dederit, si voluerit ad claustra redire, recipiatur.
156. Receptus professus non iterum probabitur novitiatu, nec iterum profitetur , sed locum inter professos obtinebit a die reditus.

PARS QUINTA

DE OBSERVANTIIS RELIGIONIS NOSTRÆ.

Caput I° - DE UNIFORMI OBSERVANTIA

(Carta Char.I)

(Can. 593)

157. Omnes et singuli Religiosi, Superiores æque ac subditi debent non solum quæ nuncuparunt vota fideliter integreque servare, sed etiam secundum Regulam Constitutiones et Consuetudines proprias congregationis nostræ vitam componere atque ita ad perfectionem nostri status contendere.

(Can. 509)

158. Regula quotidie legatur et explicatur in Capitulo. Bis in anno post Octavam Nativitatis Domini et Corporis Christi publice legantur istæ Constitutiones et Decreta quæ publice legenda Sancta Sedes præseribet.
159. Fratres omnes etiam Novitii, præ manu habebunt textum integrum Regulæ et Constitutionum.

(C. Trap. 74)

160. In monasterio ubi paupertas aut loci necessitas expostulat ut exercitia regularia in aliquo varientur, id non fiat nisi de Capituli Generalis congregationis expressa licentia, sed per modum actus particularis ac transeuntis, Abbas potest dispensare.

(C. Trap. 75)

161. Quæ de labore manum, de jejuniis, de vigiliis et abstinentiis hic constituuntur, ea Superiores monasteriorum moderari poterunt et mitigare pro his religiosis quos ob ætatem aut valetudinem, aut aliam justam causam, aliqua indulgentia dignos æstimaverint.

Caput Secundum - DE DIVINIS OFFICIIS.

(Sancta Reg.VIII-IX)

(C. Trap. 77)

162. Officium divinum in choro, horis a Rubrica præscriptis, quotidie persolvatur juxta Breviarium Cisterciense, nec paucitas Religiosorum neque necessitas quælibet laboris ab hac obligatione unquam excuset.

(C. Trap. 78)

163. Officium etiam Beatæ Mariæ Virginis et officium defunctorum in ecclesia recitetur diu noctuque, juxta Rubricam et Modum in Breviario Cisterciensi ordinatum et dispositum.
164. Qui vero ex causa officio Beatæ Mariæ Virginis seu defunctorum interesse non possunt ad illud non tenentur nisi devotione.

(C. Trap. 79)

165. Cunctis anni diebus, Officium canonicum persolvatur cum cantu Gregoriano, Cisterciensi, exceptis Nocturnis et Laudibus quæ tantum Dominicis et diebus solemnioribus cantatur.

(C. Trap. 80)

166. Missa conventualis, cui omnes interesse debent, singulis diebus post Tertiam vel Nonam, juxta Rubricas, cum cantu celebretur.

(C. Trap. 81)

167. In monasteriis ubi numerus monachorum est inferior, Præsidis sit de consilio Abbatis locatis, determinare num cantus Missæ vel quarumdam Horarum canonicarum omitti debeat.

(C. Trap. 82)

168. Nullus omnino a servitio chori censeatur immunis, nisi ratione satis gravi alibi detinentur. De cætero, omnes a Superiore veniam petere, ipsique absentiæ causam declarare debent.
169. Omnis Sacerdos, nisi legitime impeditus fuerit quotidie celebret post laudes in choro persolutas et missam applicet in favorem Domus.
170. Nobis licet habere organum sed quod pulsetur tantum ad adjuvandos Cantores.
171. Ad Officium, Missam, Benedictionem Sanctissimi Sacramenti et Processiones solus cantus planus adhibeatur, nec unquam cantu figmato seu musicali uti licebit in Ecclesia.

Caput Tertium - DE EXERCITIIS SPIRITUALIBUS

Articulus primus - DE CONFESSIONE SACRAMENTALI

(Can. 595, 3)

172. Omnes personæ Religionis nostræ confiteri debent semel, Sacerdotes autem bis in hebdomada.
173. Superiores in singulis domibus deputent pro suis subditis plures confessarios doctos, prudentes, et caritate præditos.

(C.Trap.88)

(Can.518, 2)

(Can.530, 1-2)

174. Superiores possunt confessiones audire subditorum qui ab illis sponte sua ac motu proprio id petant, at sine causa gravi id per modum habitus ne agant, et ea, quæ Can.518, 3, vetantur præ oculis habeant. Personas autem religiosas sibi subditas ad conscientiæ manifestationem sibi peragendam quoquo modo ne inducant. Non tamen prohibetur subditi quominus libere ac ultro animum suum Superioribus aperire valeant ; uno expedit ut ipsi cum fiducia filiali Superiores adeant et eis dubia quoque et anxietates suæ conscientiæ exponant.

Articulus secundus - DE SACRA COMMUNIONE.

(Can. 595, 3)

176. Superiores suos inter subditos promoveant frequentem, etiam quotidianam, SS. Corporis Christi receptionem frequens autem immo etiam quotidianus accessus ad SS Eucharistiam religiosis rite dispositis libere pateat.

(Can. 595, 4)

177. Si autem post ultimam sacramentalem confessionem, religiosus communitati gravi scandalo fuerit aut gravem externam culpam patraverit, donec ad pœnitentiæ sacramentum denuo accesserit, superior potest eum ne ad sacram communionem accedat prohibere.

Articulus Tertius - DE MEDITATIONE

(St. Regula XX).

(C.Trap.83)

(Can.595, 2)

178. Bis in die, nempe mane ante Matutinum et Laudes, per semi-horam, et sero ante cenam vel collationem, per quadrantem, omnes orationi mentali in choro vacent.

(St.Regula, II, LVII)

179. Monet nos insuper S. Pater Benedictus ut orationi frequenter incumbamus, ideo extra exercitia communia unicuique liceat orare si ad id ex affectu inspirationis divinæ gratia trahatur.

Articulus quartus - DE EXAMINE CONSCIENTIÆ

(C.Trap.84)

180. Quotidie ante prandium et post Completorium aliquid impendatur temporis in examine conscientiæ.

Articulus quintus. - DE LECTIONE SPIRITUALI.

(Sancta Regula XLVIII)

(C.Trap. 92)

181. Expleto Opere Dei, cui nihil præponendum est, horis quibus non laborant, vacare debent Religiosi orationi aut lectioni.
182. Quotidie fratres omnes Choristæ et Conversi in suo cuique proprio loco vacent lectioni divinæ per dimidiam horam.

(C.Trap. 94)

183. Omnibus suggerantur ab Abbate necessarii libri, vera doctrina referti. Qui Abbas invigilet ne religiosi tempus terant legendo ephemerides libroque inutiles.
184. Accedant omnes ad lectionem conventualem quæ fit ante Completorium.

Articulus Sextus. - DE ROSARIO.

185. Quotidie Choristæ tertiam Rosarii partem, Conversi autem integrum Rosarium recitabunt una simul pro conversione Infidelium et qui ex causa recitationi communi interesse non poterunt, privatim dicent.

Articulus Septimus - DE RECOLLLECTIONIBUS

(Can.595, 1)

186. Singulis mensibus, prima feria sexta, recollectionem habemus et semel in anno per decem dies, exercitiis spiritualibus vacamus.

Caput Quartum - DE TACITURNITATE

(Sancta Reg VI, XLII)

187. Regularis disciplinæ observantiam nihil cultus, attamen, ne quis contristetur in Domo Domini, excepto tempore Quadragesimæ, colloquium nobis permittitur per dimidiam circiter horam a cena finita usque ad lectionem Completorii, diebus dominicis, et in festis solemnioribus.
188. Si quando necesse fuerit religiosis aliquid exprimere utentur signis autem deficientibus, loquantur, sed breviter et ita submisse ut præter eum quem alloquuntur nullus illos audire possit.

(C.Trap.97)

189. Cum extraneis personis, quæcumque illæ sint, nullo modo conversentur nec loquantur absque proprii Superioris venia.

Caput Quintum - DE OPERE MANUUM

(St. Regula XLVIII)

(C.Trap.99)

190. Nobis debet provenire victus præsertim de labore manuum, de cultu terrarum, aut de nutritione pecorum.
191. Labor corporis est pars essentialis vitæ pænitentis quam deligimus et ideo nullus Religiosus validus cujuscumque sit dignitatis, sine certa quadam et insolita ratione immunis sit isto onere.
192. Choristæ laborabunt tres horas, Conversi autem circiter septem quotidie.
193. Fratribus infirmis vel delicatis talis opera aut ars injungatur ut nec otiosi sint nec violentia laboris opprimantur.

(St. Regula.LVII)

(C.Trap.101)

194. Artifices, si sunt in monasterio, cum omni humilitate faciant ipsas artes, si tamen jusserit Abbas. Sed si agatur de negotiatione artificiali, nulli liceat eam exercere absque consensu Capituli Generalis Congregationis.

(St. Reg. II)

195. Labor ita ordinetur ut officia divina et alia exercitia Regulæ horis competentibus, juxta Religionis consuetudines, celebrari possint.

Caput Sextum. - DE STUDIIS

(C.Trap. 103)

196. Nullus ad majores Ordines promoveatur, nisi prius sacris disciplinis serio operam dederit ad normam Codicis J.C. et in examine coram Abbate idoneus repertus fuerit.
197. In Philosophiæ studio saltem per triennium et sacræ theologiæ sex annos incumbant diligenter.

(C.Trap.104)

(Can. 589, 1)

198. Scholastici et Professores nullum officium studia impediens exercere debent ; et plerumque per duas tantum horas laborabunt quotidie.

(Can.590)

199. Religiosi sacerdotes, post absolutum studiorum curriculum quotannis quinquennium examinantur in variis doctrinæ sacræ disciplinis antea opportune designatis.

(Can. 591)

200. Sacerdotes nunquam prætermittant studia theologiæ et Scripturæ sacræ et ad minus semel in mense collationes aut disputationes theologiæ habeantur ad normam Can.591. C.J.C. et etiam sacræ Scripturæ lectiones.

Caput Septimum - DE ABSTINENTIIS

(C.Trap.109)

201. A carnibus omnes in domo abstineant, præter omnino debiles et ægrotos, quorum imbecillitas Abbate consideranda est. Fratres autem qui in via diriguntur, excepto necessitatis casu, non præsumant carnes manducare. Iis vera fratribus qui aluntur in valetudinario publico licet edere quæ eis appronuntur.

(St. Reg.XLIX)

202. Tempore Quadragesimali in omni feria sexta, nisi tamen occurrerit festum solemne, oriza et sale ad prandium contenti sumus, et in his diebus nihil apponitur ad secundam mensam.
203. Expresse et severe prohibitum est uti vino, decoctis liquoribus et tabaco, intra vel extra horam refectionis, in domo vel extra domum, diebus festis vel non.

Caput Octavum. - DE REFECTIONE

(Sancta Reg. XXIX, XL, XLI)

(C.Trap.114)

204. In Quadragesima et omnibus sumitur ad meridiem et collatiuncula sero indulgetur.

(C.Trap.115)

205. Quoties a Regula jejunium indicitur id est ab Idibus Septembris usque ad caput Quadragesimæ et in æstate omni quarta et sexta feria, hora undecima cum dimidia reficiant fratres et serotinam habeant collationem.

(C.Trap.116)

206. Diebus quibus non jejunatur a Sancto Pascha usque ad Idus Septembris, Dominicis per totum annum et omnibus festis feriatis extra Quadragesimam, omnes mane sumant jentaculum, hora undecima prandeant et ad seram cenent.

(C.Trap.117)

207. Omnes Religiosi in communi mensa, nisi infirmitatis causa impediti sint, vescantur et extra horam refectionis nihil manducent sine licentia superioris.
208. Ad jentaculalum habeant unum ferculum, ad prandium et ad cænam duo, et sint prædicta fercula ut sunt fercula pauperum, eorum scilicet qui vitam labore tolerant.
209. Oleum ad condimentum cibi communis permittitur in Dominicis et festis solemnibus.
210. Poterunt addi poma ad secundam mensam, dummodo non sint empta, sed nobis oblata vel in horto nostro inventa. Diebus solemnioribus liceat fratribus conficere dulciaris quædam ad modum pauperum.
211. Cuique præbeatur sufficiens quantitas orizæ, et pro potu habeant, jejunia religionis seu Ecclesiæ non servant.
213. Quando Choristæ operi manuum dediti sunt tota die sicut conversi, jejunia non servant, nisi quæ sunt ab Ecclesia præscripta, et e contra quando fratres Conversi (occasione recollectionis vel alia causa) non plus laborant quam Choristæ, jejunia Ordinis servant ut illi.

Caput Nonum - DE SOMNO

(C.Trap.122)

214. Omnes, tam Superior quam fratres, in communi dormitorio recumbant, illis tantum exceptis quos infirmitatis causa vel ratione officiorum excausari oportet, juxta superioris judicium.

(C.Trap.123)

215. In dormitorio singuli habeant, ob majorem modestiam et vitæ honestam, loculum separatum sed non occlusum ex anteriori parte.
216. Lectus sit tabula cum duabus mattis et cervicale, tegumenta vero juxta necessitatem distribuentur.
217. Per totum surgunt hora secunda, decumbant hora vigesima et post prandium meridianas habeant.
218. Nemo alterius loculum ingrediatur sine Superioris licentia, nisi forte necessitas opis ferendæ alieni urgeat.

Caput Decimum - DE HABITU RELIGIOSO

(Sancta Reg. LV)

219. Vestimenta religiosa nostra sunt tunica paulo infra genua descendens et scapulare cum caputio adhærenti cingulo ex gossypio nigro religata et cuculla cum caputio pariter adhærenti.
220. Ad Missam autem celebrandam et in via utimur tunica talari.
221. Præter Scapulare et cingulum quæ sunt nigra, ista omnia indumenta sunt alba et ex gossypio crasso.
222. Vestes interiores secundum usum religionis et paupertatem religiosam disponantur calceis utimur vel non utimur pro consuetudine operariorum regionum in quibus degimus.

(C.Trap.130)

223. Omnium monachorum qui vota perpetua emiserunt, caput singulis mensibus radatur, relicto tantum eo capillorum circulo quem coronam monasticam vocant.

Caput Decimum Primum - DE INFIRMIS FRATRIBUS

(St. Reg.XXXVI)

(C.Trap.131)

224. Quodlibet monasterium commune valetudinarium habeat, in quo sint cellæ omnino separatæ pro curandis commode infirmis. Præsertim sit in eo Oratorium ut Missam audire et Sacrosametam Eucharistiam suscipere queant ægroti.

(C.Trap.132)

225. In valetudinario omnia semper munda et nitida sint, et nihil desit ex supellectile et utensilibus quæ conducunt ad infirmorum commoditates necessitatesque.

(C.Trap.133)

226. Quidquid pauperes ægrotis parentibus comparent, concedatur infirmis fratribus nostris ad mentem Regulæ Sancti Partis Benedicti. Numquam tamen carnes apponere liceat in refectorio monachorum, sed tantum in valetudinario.
227. Sit infirmarius diligens ac sollicitus qui infirmis sicut revera Christo servitur et cura maxima sit Superiori ne aliquam negligentiam patiantur.
228. Ipsi infirmi considerent in honorem Dei sibi serviri et non superfluitate sua contristent fratres suos servientes sibi, reminiscentur præterea se vovisse paupertatem et non exigent nec desiderant habere quod ægroti pauperes non habent.
229. Nullus medium consulere præsumat aut remedium sumere sine expressa superioris licentia.
230. Si necesse sit Superior mittet fratrem ægrotum non ad parentes nec ad amicos nec ad sanatoria quædam famosa, sed ad valetudinarium commune hujusce regionis et mox ut paulisper infirmus convaluerit, vel, si de salute ejus desperent medici, festinabit redire domum.

(C.Trap.136)

231. Ingravescente morbo, summopere invigilet Superior ut ægrotis Sacramenta administrentur et assistentia sacerdotis habeatur ad formam Ritualis Cisterciensis.
232. Si casu aliquo frater defunctus fuerit extra Cœnobium, Superior faciet quod in se est ut serius ocius corpus reducatur ut qui in vita dilexerunt se ita et in morte non sint separati.

Caput Decimum Secundum - DE DEBITO ERGA DEFUNCTOS

233. Mox ut frater defunctus fuerit usque dum sepeliatur, diu noctuque, præces pro eo non (mot perdu), corpus nunquam solum nec sine lumine remanebit ; omnes sacerdotes hujusce domus quotidie missam celebrabunt privatim pro anima illius, missa exequialis cum officio contabitur et mittentur brevia ad alia Cænobia Ordinis ut omnes fratres orent pro illo.
234. Quidquid pro eo factum est antequam terræ tradatur erit extra debitum quod ei debetur.

Hoc est autem debitum :

1° ut collecta « Deus qui inter apostolicos » vel « Inclina » pro eo dicatur usque ad trigesinum diem in missis quotidianis et Conventus cum Rubricæ non obstant.
2° ab unoquoque sacerdote ejusdem Cœnobii tres missæ dicantur privatum pro eo.
3° omnes fratres hujusce domus novies percurrant viam crucis indulgentias applicantes defuncto.
4° singulis diebus tricenarii, præbenda illius ministretur in refectorio ac postea detur pauperibus a portario Cœnobii.

235. Pro fratre defuncto extra domum Congregationis nostræ, religiosi Cœnobii cujus est defunctus, novies percurrent viam Crucis, missa exsequalis cum officio et Absolutione cantabitur et sacerdotes quinque missas celebrabunt.
236. Si quis nostræ congregationis ad quamlibet domum nostram supervenerit et ibi obierit, tantum pro eo agatur ac si illius domus professus esset, et nihilominus pro eodem in propria domo agatur.
237. Pro Abbate defuncto idem agatur ac pro fratribus et insuper missa primi anniversarii cantabitur.
238. Pro Abbate generali et Præside defuncto in omnibus domibus pro Patre Immediato in domibus filiationis suæ, pro defuncto Delegato apostolico et Ordinario loci in domibus subjectis jurisdictioni eorum, religiosi omnes novies percurrent viam crucis, sacerdotes tres missas celebrabunt, et missa cum officio et absolutione cantabitur.
239. Pro defuncto Summo Pontifice omnes sacerdotes religionis nostræ quinque missas celebrabunt et alia erunt ac pro Abbate generali.
240. Pro defuncto patre vel matre alicujus professi seu novitii in cœnobio, cujus est iste religiosus, una missa dicetur solemnis pro anima defuneti ; pro fratre vel sorore una missa dicetur privatim.
241. Pro defunctis fratribus familiaribus, parentibus et benefactoribus celebramus sexies in anno servitium solemne, insuper, audita morte benefactoris, erit superioris videre quid sit faciendum ad gratias agendas, ut decet, pro beneficio accepto.
242. Pro animabus fratrum, familiarium, parentium et benefactorum nostrorum defunctorum præces nostrorum defunctorum preces quotidianas fundimus, et habemus insuper quotannis, a die decima septima septembris, tricenarium solemne in quo tricenario

1° collecta « Deus veniæ » dicitur ad omnes missas cum Rubricæ non abstant,
2° qui libet sacerdos congregationis nostræ tres missas clebrabit pro animabus istis ;
3° Omnes Religiosi novies percurrunt viam Crucis ;
4° tres præbendæ omni die tricenarii offeruntur in refectorio pro defunctis tollentda portario cenobii post refectionem et pauperibus distribuendæ.

Caput Decimum tertium - DE HOSPITIBUS SUSCIPIENDIS.

(Sancta Reg. LIII, LVI)

243. Omnes advenientes hospites honeste suscipiantur juxta mentem Regulæ, modus autem honestatis a Regula præscriptus relinquetur prudenti judicio superioris.
244. Quicumque sint hospites frugaliter in hospitio reficiantur, caro vinumque eis non apponentur sine aliqua speciali ratione.
245. Si hoc opportunum judicaverit, quod raro eveniet, superior manducabit in hospitio cum pegerinis vel patrem hospitalem mittet illis convictorem, his exceptis, nullus unquam e fratribus manducet cum hospitibus.
246. Initio saltem refectionis fiat pia aliqua lectio a fratre designato cujuscumque sit conditionis hospes comedens.
247. Nullus e religiosis, quamcumque ob causam, in hospitio cum extraneis se jungat sine licentia, quæ non datur post completorium, nec ante capitulum interveniat legitima ratio quæ raro admodum contingere poterit e superioris conscientia dijudicanda relinquitur.

Caput Decimum quartum - DE ACCESSU AD SALUTATORIUM

248. Dum tempus liberum habent, seu in opere manuum occupantur licet religiosis, obtenta prius venia superioris, accedere ad salutatorium.

Caput Decimum quintum - DE EPISTOLIS

(Sancta Regulæ LIV)

(Can.611)

249. Epistolæ nec aperiantur nec transmittantur sine superioris licentia sed omnes religiosi libere possunt mittere litteras, nulli obnoxias inspectioni ad Sanctam Sedem ejusque in hoc regione Legatum, ad Abbatem Generalem et Præsidem, ad Patrem Immediatum, ad Superiorem domus forte absentem, et possunt ab istis omnibus litteras, item nemini inspiciendas recipere.

Caput Decimum sextum - DE FRATRIBUS IN VIA DIRECTIS

(Sancta. Reg. LXVII)

(C.Trap.140)

(Can.508)

250. Nullus sive superior sive Chorista sive conversus iter suscipere queat, nisi pro necessitate Domus, non tamen ad stipem petendam quod nobis omnino interdictum est, aut ob gravissimam causam et semper cum licentia.

(Can. 606, 2)

251. Superioribus fas non est permittere ut subditi extra domum propriæ religionis degant nisi gravi et justa de causa atque ad tempus quo fieri potest brevius secundum constitutiones ; pro absentia vero quæ sex menses excedat nisi causa studiorum intercedat, semper Apostolicæ Sedis venia requiritur

(C.Trap.141)

252. Dirigendus in via accipiat a Superiore litteras commendatitias in quibus determinetur tempus ac terminus itineris ac reversionis.

(C.Trap.142)

(Can.596)

253. In itineribus faciendis omnes, juxta canonem 596, vestiantur habitu regulari, nisi Superiori visum fuerit ob gravem causam aliter expedire ; liceat tamen indurre super habitum pallium nigrum.
254. Fratres in peregrinatione reminiscentur se, pro amore Christi, pauperum agricolarum elegisse conditionem, iter facient tenuiorum more et omnes trætabunt maxima observantia et humulitate.
255. Nulla cogente necessitate et nisi superior aliter statuerit in casu aliquo singulari, fratres qui in via diriguntur servent abstinentiam et jejunia a Regula præscripta, his exceptis fatribus qui aluntur in valetudinario publico.

(St.Reg. LI)

256. Fratres qui pro quovis responso proficiscuntur et ea die sperant reverti domum, non manducent foris etiamsi a quovis regentur, nisi forte eis a superiore suo præcipiatur.

(St.Reg. LXVII)

257. Revertentes a via non præsumant, sine licentia superioris, aliis referre quæcumque extra domum viderint vel audierint.
258. Sicut vagare foris ad sæculares item et sæcularium negotia et rumorres audire vel legere omnino non expedit animabus religiosorum, ideo non sinat superior in domo per ephemerides vel alio modo sæculi divulgare rumores.

Caput Decimum septimum - DE CLAUSURA

(S.Regula LXVI)

(C.Trap.137)

259. Clausura perpetuo et diligente servetur. Nulli ergo liceat septis domus absque licentia egredi, nequidem ad Superiorem Majorem invisendum.

(C.Trap.158)

(Can.598)

260. Prohibetur omnibus ac singulis religiosis, cujuscumque sint dignitatis, ne feminas quascumque et pro qualicumque causa in oratorio nostro seu septa domus admittant, vel introducant. Eximuntur ab hac lege uxores eorum qui supremum actu tenent populorum principatum, cum comitatu.

(Can.605)

261. Omnes quibus est custodia clausuræ sedule advigilent ne alienis invisentibus inutili collocutione disciplina perturbetur et spiritus religiosus detrimentum patiatur.

Caput Decimum octavum - DE PAUPERTATE CONGREGATIONIS

262. Nobis non licet vivere stipem quærendo, sed vietum quotidianum labore manuum nostrarum compare debemus.

(Can.594)

(St.Reg. XXXIII)

263. Serventur in omnibus regulæ vitæ communis, scilicet omnia omnibus sint communia, nec quisquam suum esse dicat aut præsumat, nullusque religiosus peculium (ex industria, labore, officio etiam sacro, domisve proveniens) sibimetipsi reservet ullum sed illud cedat communi domus usui.

(Can.594, 2)

264. Quidquid a Religiosis omnibus acquiritur ad normam numeri 87 bonis domus admisceatur et pecunia quælibet omnesque tituli in capsa communi deponantur.
265. Nulli concedatur usus cujuscumque rei ad vitam sed ad superioris duntaxat arbitrium.
266. Prohibetur superiori æque ac fratribus usus rerum nitentium auro, argento, gemmis aut serico quæ exclusive ad servitium ecclesiæ permittuntur.

(Can.1524)

267. In operum locatione fratres debent assignare operariis honestam justamque mercedem, curare ut eadem pietate, idoneo temporis spatio, vacent ; nullo pacto eos abducere a domestica eura parsimoniæ studio, neque plus eisdem imponere operis quam vires ferre queant, neque id genus quod cum ætate dissideat.

(St.Reg. IV)

268. Pecuniam seu orizam fenerari vel mutuam dare nobis non licet, sed jubet nos Regula Patris nostri curam gerere pauperum cum omni sollicitudine.

(St.Reg. LVII)

269. Si quid venumdandum est, non subrepat avaritæ malum, sed, dum hoc nemini noceat, semper aliquantulum vilius detur quam a sæcularibus datur, ut in omnibus glorificetur Deus.

(St.Reg. II)

270. Ante omnia superior ne dessimulans aut parvipendens salutem animarum sibi commissarum non plus gerat sollicitudinem de rebus transitoriis et terrenis atque caducis, sed semper cogitet, qui animas suscepti regendas de quibus et rationem redditurus est.

(Can.594, 3)

271. Reluceat sancta paupertas in ædificiis in utensilibus, in vestimentis, in victu et etiam in ornamentis altarium et vasibus sacris, quibus tamen accedere potest decor ingenuus qui pietatem foveat.
272. Sint omnia munda et nitida, præsertim indumenta ministrorum, linteamina et cætera sacra.
273. Ad imitationem Salvatoris nostri, religiosi laborent ut pauperes vitamque in egestate degant ad expianda peccata, ad spargendum bonum odorem Christi, et ut possint, ex superfluo adjuvare eos qui laborant ad salutem Infidelium.